En geen zoen van de juffrouw

Dus de commissie-Frijns onderzoekt de code-Tabaksblat en de commissie-Streppel onderzoekt de code-Frijns. Of nee: de commissie-Frijns onderzoekt de code-Tabaksblat en de commissie-Streppel onderzoekt óók de code-Tabaksblat, maar zal vanaf volgend jaar de code-Frijns gaan onderzoeken. Totdat Streppel daarin dusdanig veel haperingen aantreft dat hij over een jaar of vier zijn eigen code-Streppel mag gaan schrijven. En dan is er weer een nieuwe ‘Monitoring Commissie’ nodig.

Snapt u het nog?

Maandag publiceerde ex-Aegon-bestuurder Jos Streppel zijn bevindingen over de naleving door beursgenoteerde bedrijven van de ‘Corporate Governance Code’ voor goed ondernemingsbestuur. De eerste editie daarvan dateert van 2003 en was opgesteld door voormalig Unilevertopman Morris Tabaksblat. Een jaar geleden kwam oud-ABP-bestuurder Jean Frijns met een update. Omdat de commissie-Streppel nog naar het boekjaar 2008 keek, en dus naar de ‘oude’ code, zullen we pas volgend jaar weten hoe bedrijven met de richtlijnen van Frijns omgaan.

De kerstrapporten zijn eigenlijk al jaren dezelfde: Nederlandse beursgenoteerde vennootschappen krijgen een 10-min. Zij leven bijna 100 procent van de code netjes na. Maar op één onderdeel doen de bedrijven het beduidend minder goed: ‘bezoldiging van bestuurders’.

Doorgaans gaat dat om bonussen die te hoog zijn of te mager worden uitgelegd. Dit jaar was het thema van de beloningsparagraaf: de gouden handdruk. Vierenzestig van de 108 onderzochte beursbedrijven houden zich niet aan het voorschrift een gouden handdruk van maximaal één jaarsalaris te geven.

Het was niet voorzitter Streppel zelf die dit punt benadrukte, maar minister Bos van Financiën die diens rapportage in ontvangst nam. Bos vindt het getuigen van slappe knieën dat bedrijven hun topman vaak veel méér meegeven omdat bestaande arbeidscontracten worden gerespecteerd. Door de huidige crisisomstandigheden zouden raden van commissarissen die oude exitafspraken veel vaker bij de rechter moeten aanvechten.

Eerlijkheidshalve zei de minister erbij dat hij als grootaandeelhouder van staatsbank ABN Amro inmiddels verschillende rechtszaken hierover heeft gevoerd: „Soms heeft dat succes, soms niet”. Bos verzuimde daar getallen bij te noemen.

Had hij dat gedaan, dan had hij moeten erkennen dat de rechter vaak anders oordeelt over contractuele exitbeloningen. Van de twaalf rechtszaken tegen voormalige topbankiers die de krant haalden, verloor de staatsbank er elf. Dat is geen 10-min maar een min-10.

Philip de Witt Wijnen

    • Philip de Witt Wijnen