Zingen met een ananas

Stel je voor, je loopt op de groenteafdeling van de supermarkt. Geen plaats waar je ongelooflijk vrolijk van wordt: al dat harde fruit, het harde licht, harde want in zichzelf verzonken gezichten van de medewinkelaars. Ineens staat er een man die een ananas in de lucht houdt en luidkeels zingt: „This fruit is lonely!” Het andere fruit is zo ver weg, zingt hij, dat is geen leven voor een vrucht. Op de achtergrond is de muziek ingevallen. Een meisje in een gele jas houdt plotseling een perzik de lucht in en zingt tegen de man: „Laten we ons fruit samenbrengen!”

Winkelende mensen staan stomverbaasd te kijken naar het zingende tweetal dat een plan ontwikkelt om al het fruit bij elkaar te brengen. „That sounds crazy”, zingt ineens een klant in een regenjas, „but delicious!” kweelt een zwangere vrouw in een joggingbroek. Al spoedig is er een ballet ontstaan dat door sommige mensen met mobieltjes gefilmd wordt en door anderen met giechelig ongeloof bekeken tot aan de grande finale voor de groentenschappen. Er klinkt een applausje op en iedereen gaat weer gewoon boodschappen doen. Een verbijsterde jongen zegt nog: „Ineens begon die kerel te zingen! En ineens was er overal muziek!”

Het is een heerlijk filmpje op YouTube en er zijn er nog twee: eentje in een food court in een shopping mall waar een serveerster achter de toonbank begint te zingen: „Can I get a napkin please” en een andere in een wat chiquere lunchgelegenheid waar al spoedig het halve publiek jubelt: „We love lunch!”

Wie een keer een wat minder humeur heeft, doet er goed aan om die filmpjes te bekijken, je gaat er vanzelf van lachen. Ze worden gemaakt door een gezelschap dat zich ‘improv everywhere’ noemt en dat zich ten doel stelt om spontane musicals te creëren met behulp van geheime camera’s en verborgen microfoontjes. En geheim agenten natuurlijk. Wie ‘food musical’ intikt, vindt ze.

Het is krankzinnig aanstekelijk. Elke groentenafdeling zou ervan opknappen. En misschien de groenten zelf ook wel – je leest wel eens dat muziek heel goed is voor sla.

Nu ja, je leest wel meer rare dingen.

Waar groenten ook van opknappen is om een beetje extra aandacht aan ze te besteden. Vooral het worteltje kan dat goed gebruiken. Van zichzelf immers een smakelijke, bijna zoete groente is het verworden tot een waterige stijve jongen met weinig smakelijks.

Maar daar gaan we iets aan doen. We zijn de kookmatige musical voor ons worteltje! Met een beetje inzet en zacht zingend maken we hier een bijzonder smakelijk groentegerechtje van dat goed combineert met vis.

Nu eerst zingend en dansend achter het fornuis – en kijk de wortelen aan als je tegen ze zingt.

Snijd de wortelen in stukken van 2 centimeter en als het winterwortelen zijn in dikke staafjes. Doe ze in een pan met een zware bodem, giet de bouillon erbij en breng aan de kook. Kook ze tot ze zacht zijn en de bouillon vrijwel geheel is ingekookt.

Bak in een koekenpannetje het spek uit zonder vet toe te voegen, tot de spekblokjes bruin zijn. Doe ze met de room, het citroensap, de peterselie en de peper bij de wortelen. Roer en laat de room even iets inkoken tot-ie dik is en een dunne mosterdkleurige saus de worteltjes bedekt.

    • Marjoleine de Vos