Ursula hypnotiseert op beste momenten

Pop. Ursula Rucker. Gezien: 13/12 in Sugarfactory, Amsterdam.***

Ursula Rucker is al vijftien jaar dichteres en zangeres, maar ze werd bekend toen anderen haar woorden op muziek zetten. De spoken word-artieste werkte onder meer met het Duitse Jazzanova, het Britse 4Hero en stadgenoten The Roots en King Britt uit Philadelphia. Die laatste ontdekte haar halverwege de jaren negentig tijdens een slam poetry-avond; haar maatschappijkritische teksten over onder meer de rechtenloosheid van de zwarte Amerikaan en de ongelijke behandeling van de vrouw, trokken samen met haar spuwende dictie en sterke presentatie de aandacht.

Zo werd het nummer Supernatural (1994) van King Britt en Rucker een clubhit. En belandde Rucker in de clubscene, waar ze samenwerkte met vooraanstaande producers. Maar ongevraagd ging haar boodschap daar vaak verloren in het geroezemoes aan de bar en gebeurtenissen op de dansvloer.

Dit keer niet. Weliswaar trad Rucker op in een club, de Amsterdamse Sugar Factory, maar ze begon vroeg, voor een publiek dat zich aan tafeltjes zette om aandachtig te luisteren. Begeleid door een gitarist en een keyboardspeler sprak Rucker haar kritische en spirituele gedachten over ongerechtigheid, slavernij en het leven in de VS na 11 september 2001 uit. Soms hard, dan stak ze haar vuist in de lucht, soms zacht, dan streelde haar stem je trommelvlies.

Juist op die momenten deed zich iets opmerkelijks voor. Want hoewel haar teksten zich op het eerste gehoor het best lenen voor een harde aanpak, resulteerde die het minst effect. Haar boosheid bleef iets afstandelijks houden. En de scheurende gitaar, die haar felheid moest onderstrepen, irriteerde zelfs. Dan was Rucker beter op de zachte momenten, waar haar dreigende, hypnotiserende stem zich in je oor nestelde. Begeleid door diepe, soulvolle hiphopbeats greep ze je op die ogenblikken bij de strot.