Palmen en haar tijdgeest

Connie Palmen meent dat schrijvers pas literatuur schrijvenals ze in staat zijn te breken met de opvattingen van hun tijd en vertrouwde ficties hebben verlaten (Opinie & Debat, 5 december).

Als babyboomer en afkomstig uit een generatie die gewend is zich af te zetten tegen autoriteiten, tegen religieuze en burgerlijke aannames over goed en kwaad, dood en liefde, is Palmen zelf niet in staat gebleken boven haar tijdgeest uit te stijgen. Haar denkbeelden tonen aan dat zij niets anders doet dan het tot waarheid verheffen van wat zij zelf in haar tijd heeft meegemaakt, gedaan en geanalyseerd. Om dan andere schrijvers gebrek aan zelfreflectie en originaliteit te verwijten is grotesk. Volgens Palmens criteria zou zelfs Shakespeare de eindsprint niet hebben gehaald. Of haar stelling klopt niet, of haar eigen werk is geen literatuur. Gelukkig zijn er genoeg andere definities: zoals ‘literatuur is literatuur als zij het nageslacht blijft bekoren’.

Tineke Bennema

Historica en publiciste, Breda

    • Tineke Bennema Historica