Gefeliciteerd Aaf!

Hoi Aaf. Omdat jij zwanger werd mocht ik hier columns schrijven. Dus ik dacht: het minste wat ik terug kan doen is je vanaf deze plek feliciteren nu je afgelopen weekend een kind hebt gekregen. Gefeliciteerd!

Nu ik je toch aan de lijn heb kan ik misschien meteen het een en ander met je delen over mijn gevoelens als columnist. Als íemand me begrijpt ben jij het wel.

Toen ik gevraagd werd om columns te gaan schrijven voor nrc.next ging er van alles door me heen. Het ene moment dacht ik Yes, YES! Vette shit! Ik ga al die mensen eindelijk echt eens vertellen hoe het leven in elkaar zit. Met haviksogen zal ik de straten van Nederland afspeuren naar mensen en voorvallen die exemplarisch zijn voor ons aller zoektocht in deze verwarrende 21ste eeuw. Ze zullen lachen, ze zullen geëmotioneerd zijn, ze zullen me op handen dragen! De rest van mijn leven krijg ik gratis drankjes en dubbelzinnige aanbiedingen van (vrouwelijke) bewonderaars!

Het volgende moment was ik ten einde raad! Nee, neeeeee, nee! Schande, publieke vernedering en wanhoop zullen mijn deel zijn. Met pek en veren word ik het land uit gejaagd. Het volk zal mij spietsen. Of op zijn minst krijg ik nooit meer gratis drank of dubbelzinnige aanbiedingen. Ik was ten einde raad. Hoe kwam ik er nog onderuit?

En nu, na een week, ben ik best tevreden. Nog geen kogelbrieven, nog niet gespietst. Leuke reacties. Al maak ik me soms wel zorgen over een paar dingetjes. Jij kon altijd zo leuk over van die typische vrouwendingen schrijven. Ik daarentegen schrijf over randfiguren, potjes knokken, doorgedraaide werknemers. Niet bepaald lieflijke vrouwenzaken. Ik heb het vermoeden dat next meer vrouwelijke lezers heeft (van nature slimmer natuurlijk en gemiddeld hoger opgeleid). Dan kom ik er bekaaid vanaf.

Iets anders waar ik gestoord van wordt zijn alle ‘adviezen’. ‘Leuk hoor Kimon. Maar je mag wel wat kritischer zijn’ zegt de één. ‘Ik vind je wel normatief altijd hoor, steeds dat ondertoontje. Iets minder kritisch graag’, zegt de ander. Nog even en ik moet met adviesverlof. Nu snap ik waarom Arnon Grunberg in New York woont.

Lieve Aaf. Ik ben jou niet. Maar ik doe mijn best. Dan rest mij nog één vraag: bestaat er een kans dat je toch besluit fulltime huismoeder te worden? Dan heb jij toch helemaal geen tijd meer om columns te schrijven..?

    • Kimon Moerbeek