Advocaat onverschillig onder Belgische kritiek

PSV 1 AZ 0

Ruststand 0-0. 85. Toivonen 1-0. Scheidsrechter: Vink. Rood: El Hamdaoui (AZ/2x geel). Toeschouwers: 34.000.

Stuurs kijkend zocht Maarten Martens na de verloren wedstrijd (1-0) tegen PSV als eerste van de AZ-spelers de bus op. De Belg leek verontwaardigd net als veel van zijn landgenoten, omdat Dick Advocaat heeft besloten het bondscoachschap van België voor een half jaar te combineren met die van clubcoach bij AZ.

Martens had reden verongelijkt te zijn, omdat de nieuwe trainer hem de hele wedstrijd op de bank had gehouden. Maar zijn boze landgenoten hebben na zaterdag een argument minder om zich over op te winden. Van enige bevoordeling van de Belgen bij AZ was tegen PSV geen sprake. Sterker, in de tweede helft stond niet één Belg op het veld, nadat verdediger Sébastien Pocognoli geblesseerd in de kleedkamer was achtergebleven. Naast Martens hield Advocaat ook Gill Swerts op de bank, terwijl Moussa Dembélé door een schorsing niet beschikbaar was.

De Belgische pers was uitgelopen om Advocaat na afloop van zijn debuut bij AZ met een vermanende ondertoon te bevragen. Hoe hij de storm van kritiek in België ervaart? Laconiek: „Och, die gaat wel weer liggen.” En wat vindt Advocaat van de opmerking van Herman Wijnants, bestuurslid van de Belgische voetbalbond, dat hij typisch een Nederlander is, die een arm pakt zodra je hem een hand geeft? Stoïcijns: „Die man kent schijnbaar de afspraken niet.”

En die zijn volgens Advocaat glashelder. Hij mag zijn functie combineren zo lang er geen sprake is van conflicterende belangen. Tot september staat er één oefeninterland op het programma. Wat moet hij al die tijd doen? Ja, wedstrijden bezoeken om potentiële internationals te bekijken. Maar dat kan ook op tv en dvd. Bovendien resteert er ook als clubtrainer genoeg tijd wedstrijden met Belgische spelers te bezoeken.

In Eindhoven liet Advocaat er geen misverstand over bestaan wat hij van de consternatie in België rond zijn persoon vindt: „Grote flauwekul. Ik blijf mijn werk doen, alleen met een club erbij.” En over vermeende bevoordeling van de Belgische internationals bij AZ: „Daar is geen sprake van. Die jongens kunnen er alleen maar beter van worden.” Of over de vrees van veel Belgen dat hij bij eventueel succes met AZ besluit bij die club te blijven: „Ik ga gewoon terug naar België. Ik blijf bondscoach.” Om daar met een knipoog aan toe toevoegen: „Tenzij jullie in België zo doorgaan.”

Maar hoe ging het bij zijn debuut voor AZ? Was de hand van Advocaat al zichtbaar? Niet wat het spelniveau betreft. AZ bood het sterke PSV weliswaar manmoedig tegenstand, maar om nu te zeggen dat het aanzienlijk beter speelde dan onder regie van de ontslagen trainer Ronald Koeman, allerminst. Om maar wat te noemen: de tekortkomingen in kopkracht veranderen niet met de komst van een andere trainer. En zo herhaalde zich ook onder Advocaat de geschiedenis. AZ verloor opnieuw door een doelpunt in de slotfase. En weer wreekte zich het gebrek aan kopsterke verdedigers, want de Zweedse invaller Ola Toivonen maakte het enige doelpunt van de wedstrijd met het hoofd.

De grootste verandering die Advocaat had doorgevoerd was het opstellen van de Italiaanse spits Graziano Pellè. De coach wil kracht toevoegen aan het team, maar vooral een sterk aanspeelpunt in de spits. Met voorzetten vanaf de zijkanten en opkomende middenvelders moet de lange Pellè het scharnierpunt van de aanvallen van AZ worden. Bijkomend voordeel: de kopsterke Italiaan kan bij hoekschoppen zijn verdedigers assisteren.

Over de uitvoering was Advocaat zaterdag nog niet tevreden. Hij verweet met name de vleugelaanvallers Jeremain Lens en Mounir El Hamdaoui solisme. „Er kwamen te weinig bruikbare voorzetten”, bromde de trainer, die wel te spreken was over de inzet van zijn ploeg. Zelfverzekerd: „De spelers hadden bovendien de Champions-Leaguewedstrijd tegen Standard Luik in de benen. Als we zo doorgaan, iedereen weer fit is en zijn taken kent, komen de overwinningen wel, daar ben ik van overtuigd. Bij mij is er geen twijfel: we gaan Europees voetbal halen.”

Zijn ergernis over de rode kaart van El Hamdaoui hield Advocaat voor zich. Waar zijn voorganger Koeman zich de laatste weken opwond over gebrek aan discipline in het veld, sprak Advocaat nu nog zalvende woorden. Een wel zeer genadige benadering voor een speler die nodeloos geel kreeg voor praten én het aan de arm trekken van een tegenstander.

En PSV? Hoe speelde de naaste belager van koploper FC Twente? Voor Nederlandse begrippen oerdegelijk, dwingend, kameraadschappelijk, offensief, bij vlagen creatief, maar vooral geduldig. Want ondanks de druk op AZ bleef een doelpunt aanvankelijk uit. Maar dat leek PSV niet te raken. Alsof de spelers voelden dat hét moment zou komen. Een meevaller was het wedsturen van El Hamdaoui in de 70ste minuut. Daardoor ontstond ruimte die beslissend bleek. El Hamdaoui’s tegenstander en PSV’s uitblinker Erik Pieters stormde in de 85ste minuut naar voren, waarna uit zijn afgemeten voorzet Toivonen hard raak kopte. Waarmee PSV kreeg wat het verdiende.