Ik mocht mijn zegje doen van het promotiereglement

Emeritus hoogleraar Van der Vuurst de Vries uit zijn verontwaardiging over mijn oppositie vanuit de zaal, vorige week tijdens de promotie van Wiet Janssen over de nutteloosheid van ontwikkelingshulp aan de Universiteit Twente (Opiniepagina, 7 december). Ik wijs er graag op dat een artikel in het promotiereglement dit gewoon toestaat en de rector bood ruimhartig de gelegenheid hiervan gebruik te maken. De keuze voor dit zware middel was mede ingegeven door het feit dat het proefschrift pas enkele dagen voor de verdediging be-schikbaar was en dat de promovendus veel nieuwsgierigheid had gewekt door voorafgaand aan de verdediging de publiciteit te zoeken.

Er mag wat mij betreft van alles beweerd worden over nut en noodzaak van ontwikkelingshulp en dat gebeurt ook. Zo vindt Marcia Luijten dat ontwikkelingshulp voor basiseducatie in Oeganda zinloos is (Opinie & Debat, 28 november), terwijl Lornah Kiplagat in haar moederland Kenia juist in lagere scholen investeert, omdat zij vindt dat opleiding de oplossing voor alles is. Op basis van overtuigingskracht kan de relatieve buitenstaander het meer met de een dan met de ander eens zijn. Gelijk krijgen is hierbij niet altijd hetzelfde als gelijk hebben. Dat laatste geldt echter niet voor de wetenschap. Alleen hier kan geëist worden dat conclusies direct en aantoonbaar afgeleid zijn van wetenschappelijke studie. Zonder die garantie ondermijnt het instituut ‘wetenschap’ zichzelf. Het is daarom de taak van iedere hoogleraar onderzoek van collega’s kritisch te beoordelen. Dat kan op vele manieren. In dit geval werd gekozen voor een vrij ongebruikelijke weg waar de heer Van der Vuurst de Vries schande van spreekt. Maar ja, wie de conclusie trekt dat niets deugt aan een complete beleidssector kaatst, en kan dus ook de bal verwachten.

Eric Smaling

Hoogleraar duurzame landbouw, Eerste Kamerlid SP

    • Eerste Kamerlid Sp