Hamerhaai heeft arendsogen

Soms hebben tandartsen een rare bril. Met speciale glazen waardoor het net lijkt alsof hun ogen wat naar buiten geschoven zijn. Zo zien ze meer diepte in monden. Gaatjes lijken wel ravijnen.

Handig. Maar eigenlijk zouden tandartsen de kop van een hamerhaai moeten hebben. Idioot breed, met de ogen helemaal aan de zijkant. Dan zie je pas diepte!

De vreemde kop van de hamerhaai was altijd een raadsel. Nou ja, voor de meeste mensen. Sommigen waren ervan overtuigd: dat is om beter te kunnen ruiken. Een supergrote neus met de gaten flink ver uit elkaar. Anderen wisten haast zeker: dat is om magnetische velden op te vangen. In die grote neus zou dan een gevoelig kompas zitten. Want hamerhaaien kunnen heel knap navigeren op de oceaan.

Volgens allebei die ideeën zou de haai met zijn rare kop slecht zien, met de ogen veel te ver uit elkaar. Maar wat blijkt? Het is omgekeerd. Onderzoekers hebben nog eens goed naar de reacties gekeken van verschillende soorten hamerhaaien. Naar hun ogen, als er wat in hun blikveld verschijnt. Ze zien juist extra goed, met heel veel diepte, zelfs boven en beneden.

Dat komt heel goed uit. Hamerhaaien jagen vaak op inktvissen en roggen, en die kunnen heel snel zijn. Extra goed stereobeeld is dan handig om toch precies te zien waar de prooi is, en wat z’n snelheid is. Dan kun je goed toeslaan.

De hamerhaaien betalen wel een prijsje: een blinde vlek pal voor hun neus. Daar staan allebei de ogen buiten spel, en ziet de haai niets. Kleine vissen maken daar soms gebruik. Duikers hebben wel gezien dat scholen kleine visjes precies daar blijven zwemmen. Pal voor de neus van die reus. Vlakbij maar buiten beeld, haast pesterig. Je kunt ze bijna horen lachen.