El Pino's magische Americana

Pop El Pino & the Volunteers. 10/12 Paradiso Amsterdam. Herhaling: januari/februari, zie elpinoandthevolunteers.com. ****

Het duurde een paar jaar voordat de Rotterdamse groep El Pino & the Volunteers zich kon losweken uit de dubieuze categorie van de Nederlandse Americana. Liefde voor authentieke rootsmuziek is mooi, maar muzikanten die daar te weinig aan toevoegen vallen in het niet bij hun Amerikaanse voorbeelden. Nu heeft El Pino een album waarop ze aan de Americana ontstijgen. Achter de ietwat gekunstelde titel The Long-lost Art of Becoming Invisible schuilt een verzameling mooie liedjes met een scherpe randje.

De nummers lijken op het eerste gehoor traditioneel, maar zijn voorzien van verrassende wendingen. In hun samenzang kunnen frontman David Pino en bassist Mark van der Waarde wringen als The Jayhawks in hun hoogtijdagen. De eenvoud van het grotendeels unisono gezongen There’s No Cure for Stupidity is aanschouwelijk gemaakt in de videoclip, waarin de bandleden letterlijk over de woorden van hun songtekst struikelen.

Live voegen El Pino & the Volunteers aan hun slimme songteksten een sfeervolle soundtrack toe, met liedjes die in de breedte en lengte gerekt kunnen worden. Gisteravond in Paradiso ging dat soms nog wat stroef, maar deze band is muzikaal genoeg om de songs onderweg op tournee een nieuwe dimensie te geven. Producer Reyn Ouwehand was meegekomen om het optreden in te leiden met buitenaardse geluiden. Als hij er straks op tournee niet bij is, moet El Pino in staat zijn om een ongrijpbare magie aan hun simpele liedjes mee te geven. In Paradiso creëerden ze alvast een betoverende sfeer, met boeiende muziek die nog alle kanten op kan.