De verloederde lucht

Waar: Rondje Oudewater – Hekendorp. Route uit: Loek Heskes: De groenste wandelingen in de Randstad. Uitg. Gegarandeerd Onregelmatig, 2009.

Afstand: 14 km

Over de nauwe gracht klinkt boven de geveltjes van Oudewater (ja, de stad met de heksenwaag) een carillon. De klanken vermengen zich met het grijze licht. „Nu wordt het me iets te pittoresk”, bromt man. Hij wordt op zijn wenken bediend. Achter een venster loopt een mevrouw te stofzuigen. In haar duster. „Gebloemd”, constateert hij verlekkerd.

We draaien de polder in over een smalle asfaltweg tussen knotwilgen. Zo topzwaar groeien ze over het water, dat het lijkt of ze een poging tot slootje springen voorbereiden.

Het grasland strekt zich uit met sloten en wrakke lattenhekken zonder duidelijke zin. Het is niet gladjes maar ruig, zoals dat in Zuid-Holland hoort. Ver weg bewegen zich zwanen wier massieve lijven niet onderdoen voor die van de schapen.

Het weer is stilletjes.

De regen begint kringen in het slootwater te slaan. Al snel zijn de druppels zo zwaar dat de kringen worden vervangen door luchtbellen. De stilte wordt weggeslagen door de wind die een storm suggereert, geen grote, maar zo’n lekker kleintje. Hij giert door de takkenbossen van de wilgen. Terwijl de meerkoeten en de eenden stoïcijns op de regenval en de windvlagen reageren, dwing ik me om vooral niet kouwelijk mijn kin in mijn kraag te duwen en mijn schouders op te hijsen. Rechtop wandelen is een must bij regen en wind. Het is even durven, en zonder hoed of pet met een klep gaat het niet, want dan waaien de ogen dicht. Maar doe het zo, anders mis je hoe wild het polderland wordt onder een verloederde lucht, hoe bijtgaar geel het natte riet, hoe spectaculair de duikvlucht van de kraaien die blijkbaar dol zijn op stevige thermiek.

Deze dijk is mooi. De graswal terug naar Oudewater is beter: een smal spoor in de weidsheid.

Plotseling vallen de wolken in brokken uiteen en laten zalmroze licht door. De zon is er ook weer: een oranje bol waakt over de polder.

„J’aime bien les couchers de soleil”, citeert man Le Petit Prince.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via www.nrc.nl/weekblad

    • Joyce Roodnat