Blote oma

De blote oma in de Playboy. Wat valt er over te zeggen? Tegen Theo Maassen en Matthijs van Nieuwkerk gaf oma toe dat ze een zwaar verslaafde aandachtjunk is. Ze vindt het heerlijk dat allerhande impotente kantoorpikken het tijdens de lunch met volle mond over haar hebben. Misschien is dat ook wel grappig. Het zegt wel iets over de stand van het land.

Een blote bejaarde in een seksblaadje en Mark Rutte politicus van het jaar. Dan is er fundamenteel toch iets niet helemaal goed met ons land.

Of ik de blote oma bekeken heb? Ja, natuurlijk. Ik had vooral intens medelijden met de fotograaf, die toch een keer gezegd moet hebben: „Iets geiler, oma!”

En dat dan zonder lachen. Of: „Ga maar lekker voorover hangen en kijk maar opgewonden achterom!”

Bij zo’n fotoshoot is de fotogaaf niet alleen. Er staan allerhande mensen omheen en ik vrees dat die elkaar niet hebben kunnen aankijken zonder de slappe lach te krijgen. Maar sla de ironie maar eens uit je ogen.

Over het bloot zelf heb ik met mijn behaarde dikke buik geen oordeel, maar ik mag iedereen aanraden om even te kijken naar de gezichtsuitdrukkingen van oma. Die zijn zo onweerstaanbaar geestig.

Ik kan daar in mezelf weken lang om grinniken. Dat zij al geil kijkend denkt dat wij dit geil vinden. Van die toegeknepen oogjes en zo’n tuitmondje. En dat op je zestigste. En dat dan ook nog voor een miljoenenpubliek. Dat is toch je reinste carnaval? Hier hoef je als columnist of cabaretier toch niks meer aan toe te voegen?

Ze schijnt ook nog een ex te hebben. Hoe zal hij hier naar kijken? Is dit haar wraak omdat hij er met een veel jonger ding vandoor is? Ik zou als ik hem was hier alleen maar vrolijk van worden. Opgelucht dat je hier niet meer mee onder hetzelfde dekbed hoeft. Of zal hij trots als een pauw met het blaadje onder zijn jas lopen, terwijl hij opgewonden denkt: Dit was jaren de vrouw van mijn dromen.

En oma zelf? Die weet natuurlijk ook dat haar totale schaamteloosheid bijzonder grappig is en dat het verder helemaal nergens op slaat.

Ik moet ook aan haar dochter denken. Het is toch haar moeder. Zal ze trots zijn? Maar ik begrijp dat dat meisje binnenkort ook schaars gekleed in een bijna-blootblaadje komt. Het lijkt me vooral een hoop gedoe, zo’n familie.

En haar vrienden? Trots? Bellen die haar om haar te feliciteren met de geweldige, smaakvolle reportage?

Of houden zij zich heel rustig afzijdig? Vrees dat die vrienden in de categorie Gerard Joling en Gordon vallen en dat is toch spul dat zonder camera’s niet meer kan genieten. Dus hun reacties zullen positief zijn. Van gedurfd tot hartstikke mooi. Of zal er ook een echte goede vriend zijn die gewoon onder vier oren en ogen haar de keiharde waarheid vertelt? Die gewoon zegt hoe het zit.

Dat ze zich een beetje heeft laten misbruiken door een noodlijdend blaadje. Dat dit de laatste stuiptrekking is van een voorbije trend. Zou toch kunnen? Dat een echte goede vriend haar dat zachtjes influistert? Of zal ze alles afdoen als jaloezie en het zelf ook niet door hebben? Ik vraag me dat af.

En zo hollen we van hype naar hype. Van de dood van Ramses naar het bloot van deze oma.

Beetje Tiger Woods er tussendoor. Met wie is Sonja Bakker op vakantie? En alles vervliegt in de wind. Vlugger dan vlug.

Op veel nieuws reageert men vaak met: „Morgen ligt het in de kattenbak.” En dat is ook zo.

Maar ik denk nu toch even aan onze poes die op een blote oma moet gaan poepen. Ik denk dat ze lang zal aarzelen en de drol nog even binnenhoudt. Het is raar kakken.

Ook voor een poes.

Ik zal het onze poes dan ook niet aandoen.

Het wordt de open haard. Gewoon de fik erin.

Waarom? Dan worden we er toch nog een beetje warm van.