Bij de voorplaat

Een mannetjesijsbeer draagt in zijn bek het hoofd van een ijsbeerjong dat hij zelf heeft gedood en deels heeft verslonden, zo’n driehonderd kilometer ten noorden van het Canadese plaatsje Churchill. Volgens de Canadese bioloog Ian Stirling zijn sommige ijsberen tot kannibalisme overgegaan als gevolg van de klimaatverandering. Het zee-ijs is nog niet sterk genoeg om het gewicht van de beren te kunnen dragen, zodat hun jachtgebied veel kleiner is geworden. Dit jaar zagen bezoekers en wetenschappers in hetzelfde gebied, bij de Hudson Baai, al zeker zes andere ijsbeermannen die een jong aten. In de Baai, een binnenzee in Noord-Canada, kunnen ijsberen meestal begin november op zeehonden gaan jagen. Maar dit jaar laat de kou op zich wachten. Volgens Stirling moet de ijsbeer op deze foto erge honger hebben gehad. In en rond de Hudson Baai zou momenteel weinig anders te eten zijn dan andere soortgenoten. Kannibalisme is bij ijsberen – en ook bij bruine en zwarte beren – niet uitzonderlijk. Maar meestal doden mannetjes jongen (die van andere vrouwtjes) in het voorjaar, in de paringstijd. [Leonie van Nierop]