galopperen op een stuntpaard

Als ik op vakantie ben, probeer ik altijd een keertje te gaan paardrijden. Want hoewel het thuis ook mooi rijden is, in de duinen en op het strand, kun je in het buitenland vaak dingen doen die in Nederland niet kunnen. Zoals bergen beklimmen, of door rivieren waden.

Laatst was ik in Nieuw-Zeeland, een land aan de andere kant van de wereld waar ze hele mooie landschappen hebben. Er zijn vulkanen en tropische regenwouden, maar ook Alpen en gletsjers. Het land is zo mooi, dat filmregisseurs er graag hun speelfilms opnemen. Zo ook Peter Jackson, die er The Lord of the Rings filmde, een driedelig verhaal over Midden-Aarde, waar elfjes en kabouters (Hobbits) wonen.

Bij de manege Dart Stables in het dorpje Glenorchy boekte ik een paardrijtocht die door de Vallei van Saruman leidde, een van de locaties van de film. We reden eerst langs een meer met kraakhelder water en sneeuwbergen rondom, slalomden vervolgens tussen met mos begroeide bomen en kwamen toen op een grote open vlakte waar twee rivieren doorheen stroomden. Onderweg vertelde de gids precies welke delen uit de film er opgenomen waren. „Kijk, hier was de scène met de olifanten”, riep ze dan, zich omdraaiend op haar paard. Of: „Hier heeft het leger van Saruman ook gereden.”

De gids vertelde ook dat ze zich nog goed kon herinneren dat de filmmensen in haar dorp logeerden. Er werden audities gedaan, want voor het leger van Saruman waren wel tweehonderd paarden nodig. Iedereen met een eigen paard kon zich aanmelden. Je moest dan een paar testjes doen. Zoals heel hard aan komen galopperen, en dan opeens remmen als iemand een stopteken gaf. Zo konden de filmmensen zien of je je paard wel goed onder controle had.

Manege Dart Stables had zich ook voor de audities opgegeven. Maar ze waren niet uitgekozen, omdat hun paarden niet op tijd waren gestopt. Alle paarden van Dart Stables waren namelijk vroeger racepaard geweest. Die waren wel gewend om heel hard te galopperen, maar niet om heel hard te remmen.

Voor de hoofdrollen van The Lord of the Rings had Peter Jackson speciale stuntpaarden ingehuurd, hele dure, speciaal getrainde paarden die werden overgevlogen uit Amerika en Australië. Maar toen die paarden eenmaal hier waren, zo vertelde mijn gids lachend, bleek dat ze niet door de rivier durfden te rennen. „En toen kwamen die filmmensen alsnog aankloppen bij onze stal om te vragen of ze onze paarden mochten lenen.” Zo werden de paarden van Dart Stables toch nog filmsterren.

Ik voelde me steeds trotser op mijn filmpaard. Moeiteloos loodste hij me door diepe rivieren heen, waarbij ik mijn knieën hoog moest optrekken om geen natte voeten te krijgen. Hij draafde behendig tussen de bomen door en zodra er een stukje open vlakte was ging hij er in een flinke galop vandoor. Dan voelde ik de wind door mijn haren wapperen en had ik het gevoel dat ik vloog. Een stuntvrouw op een stuntpaard.

Maar toen, opeens, schrok het paard voor mij van een blaadje dat op de grond lag en stopte abrupt. Mijn filmpaard bleek toch heus wel goed te kunnen remmen en stond in een tel stil. Ik vloog over zijn nek heen en lag met mijn neus in het hoge Nieuw-Zeelandse gras. Ik heb nog gekeken of ik Hobbits kon ontdekken. Maar nee hoor.

Binnenkort gaat Peter Jackson weer een nieuwe film opnemen in Nieuw-Zeeland, The Hobbit. Volgende maand zijn de audities. Mijn gids gaat weer meedoen, vertelde ze. „Dit keer hebben we ervaring, dus dat moet gaan lukken.”

    • Sandra Smallenburg