Literaire blogs zijn populair

Literaire blogs hebben in de loop der jaren sterk aan belang gewonnen. Bij de onderscheidingen voor Nederlandse blogs hebben ze nu een eigen categorie.

In de vroege ochtend van 28 juli 1994 plaatste de Amerikaan Levi Asher een artikeltje op het web over de geboorteplek van de Beat Generation. Zou hij hebben beseft dat hij zelf geboorte gaf aan een nieuw literair fenomeen? Dertien dagen later plaatste hij de tweede literaire blogpost ooit, en kort daarop nog een, tot een stroom artikelen volgde die tot op de dag van vandaag niet is opgedroogd.

Ashers blog Litkicks.com was de eerste. Inmiddels zijn er talloze. Sinds bloggen begin deze eeuw populair werd, hebben literaire blogs een eigen plek veroverd in de blogosfeer. Een populaire blog als The Literary Saloon trekt zo’n 200.000 unieke bezoekers per dag. Ook de keuze van de jury van de Dutch Bloggie Awards om voor de ‘Literatuurblog’ een aparte categorie in te ruimen onderstreept hun toegenomen belang. De categorie Filmblog is bijvoorbeeld non-existent.

Literaire blogs zijn geaccepteerd door de gevestigde literaire instituten: invloedrijke bloggers krijgen gevraagd en ongevraagd recensie-exemplaren van nieuwe boeken opgestuurd, talenten worden via hun blog gespot en mogen een boek schrijven. Bovendien worden in Nederland en Vlaanderen enkele blogs, zoals De papieren man, gesubsidieerd door letterenfondsen.

De papieren man, poëzieblog De contrabas, en de populaire schrijversblogs van Arnon Grunberg en Ronald Giphart voldoen blijkbaar aan een behoefte die de traditionele literaire media laten liggen. Boekenliefhebbers willen weten wat er speelt in de literaire wereld of in het leven van een bewonderde schrijver. En daarvoor is er momenteel geen betere, completere bron dan literaire blogs. Zo was het voornemen van Dmitri Nabokov om het laatste onuitgegeven manuscript van zijn vader te verbranden (en de latere inkeer die leidde tot de publicatie van het boek), een van die verhalen waarover literaire bloggers maar niet uitgeschreven raakten.

Even aantrekkelijk voor bepaalde boekenliefhebbers is dat literaire blogs bronnen zijn voor roddels ‘uit het wereldje’. Zoals laatst de veronderstelde psychose van Nobelprijswinnaar Herta Müller. Critici willen dan ook nog weleens foeteren op het lichte en hypeachtige karakter van literaire blogs. „Het is makkelijker om te lezen over Philip Roth’s boze ex-vrouw dan een van zijn boeken te lezen,” aldus Steve Almond van Salon.com in een artikel uit 2005. Maar twee jaar later begon deze criticus zijn eigen literaire blog.

    • Reinier Kist