Oormerkweigeraar redt stier

Hij raakte zo verknocht aan zijn stier Ysbrand dat biologische boer en oormerkweigeraar Thom de Groot uit Grou het dier wilde laten leven. Dat is gelukt, met steun van het publiek.

De slager was in augustus al komen kijken en had nadien ook al een paar keer gebeld. Wanneer kon hij stier Ysbrand (10) nou komen ophalen?

Thom de Groot (58), biologisch dynamisch veehouder in Grou en sinds achttien jaar overtuigd oormerkweigeraar, spreidt wat stro in de knusse grupstal uit. Bolle (stier in het Fries) Ysbrand kijkt hem na.

De stamboekstier heeft geen oormerken, geen ring door zijn neus en nog echte hoorns. „Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen hem weg te doen”, vertelt De Groot. „Het klinkt misschien gek, maar Ysbrand voelt een beetje als familie. Ik heb hem als jong stiertje gekregen en hij liep hier altijd op het erf rond. Ik heb hem altijd veel geaaid en tegen hem gepraat. Daar is hij tam van geworden.”

Puur financieel gerekend had hij het kolossale dier (750 kilo) moeten verkopen. De Groot had een kleine 1.000 euro voor hem kunnen beuren. En omdat hij als kleine biologische boer het hoofd amper boven water kan houden, was dat geld meer dan welkom geweest.

Maar De Groot heeft principes en zette onlangs de actie Adopteer een stier, op. „Ysbrand kost aan voer zo’n 500 euro per jaar. Kosten die ik nauwelijks kan opbrengen. Biologisch-dynamische boeren worden tegenwoordig zo uitgeknepen. Het is al moeilijk om voer te kopen als je zo ver onder de kostprijs van melk beurt.”

De Friese stamboekstier Ysbrand heeft geen oormerken. Evenmin als de dertig koeien van De Groot. „Had ik die gele flapjes wel in zijn oren gedrukt, dan was hij nooit zo rustig geworden”, verzekert de biologische boer.

De reddingsactie voor Ysbrand was een groot succes. De Groot kreeg tientallen telefoontjes en mailtjes. Veel mensen staken hem een hart onder de riem. Iemand schreef: „Ik wil u helpen als gebaar voor uw moed en verzet tegen de oormerken.” En: „Een man die zo tegen de stroom in roeit, moet ik helpen.” „Ik vind het fantastisch dat er nog echte boeren zijn die hart hebben voor hun dieren.”

Ysbrand is gered, maar het water staat de ongeveer twintig oormerkweigeraars in Nederland aan de lippen. Minister Verburg dreigt deze veehouders te korten op toeslagrechten als ze de gele flapjes niet in de koeien- en kalveroren prikken. Dit is sinds 1992 verplicht ter registratie en identificatie.

De Groot registreert zijn vee aan de hand van DNA en een kleurenfoto. „Flappen in koeienoren vind ik dierenkwelling. De dieren hebben er last van. Vaak vallen de merken eruit, dus zo waterdicht is het systeem niet.”

Filmmaker Huib Schoonhoven uit Amersfoort trok zich het lot van de kleine groep gewetensbezwaarden aan. Nadat hij een documentaire maakte over boer Kok, veehouder en oormerkweigeraar van het eerste uur, raakte hij onder de indruk van hun principes.

Hij wil 40.000 handtekeningen inzamelen om de koeien zonder oormerken op de agenda van de Tweede Kamer te krijgen. „Deze runderen moeten agrarisch cultureel erfgoed worden. Koeien zonder flappen en met horentjes zijn koeien zoals ze bedoeld zijn. Ik hoop dat Verburg dat ook gaat inzien.”

Voor informatie en steun aan oormerkweigerende boeren zie www.koeienzonderoormerken.nl

    • Karin de Mik