Huisartsenvereniging zoek in zorgtango

De Landelijke Huisartsenvereniging LHV. Voorbeeld van een beroepsvereniging die moeite heeft de weg te vinden tussen behartiger van de belangen/verwoorder van de ideeën en gevoelens van de leden en een rol spelen in de zorgtango die het ministerie van VWS afdwingt, met Zorgautoriteit en zorgverzekeraars als dienstbare partners. Dit type verenigingen riskeren, net als de

De Landelijke Huisartsenvereniging LHV. Voorbeeld van een beroepsvereniging die moeite heeft de weg te vinden tussen behartiger van de belangen/verwoorder van de ideeën en gevoelens van de leden en een rol spelen in de zorgtango die het ministerie van VWS afdwingt, met Zorgautoriteit en zorgverzekeraars als dienstbare partners.

Dit type verenigingen riskeren, net als de Kamers van Koophandel voor zzp’ers, kostbare verplichte blokken aan het been te worden. Beroepsverenigingen die (semi-)overheidstaken krijgen toebedeeld en toch blijven doen alsof zij er voor jou zijn.

Hierbij de letterlijke brief die huisarts Patrick Albert dezer dagen stuurde aan de LHV, in antwoord op een verzoek om allerlei inlichtingen. Lees mee:

,,Geachte mevrouw, meneer,

U vraagt mij om informatie voor mijn lidmaatschap voor het volgend jaar.

Maar voordat ik daar antwoord op geef wil ik informatie en uitleg van u.

  • Bij de onderhandelingen met de overheid over de bezuinigingen mis ik een heel basale eerste stap.

Naar mijn idee zijn er 3 partijen betrokken bij dit proces:

    • De mensen, die het eigenlijke werk doen
    • De overheid zelf
    • Last but not least de verzekeraars

Als je bezuinigt, lijkt het me voor de hand liggend, dat je pas in laatste instantie gaat bezuinigen op de werkvloer zelf.

Zouden wij er bij ons dagelijkse werk veel hinder van hebben als morgen de helft van het aantal ambtenaren op het ministerie naar huis gestuurd wordt? Voor politici is dit een taboe, maar toch niet voor onze belangenvereniging?

Dan de verzekeraars. Ik erger me kapot aan de jaarlijkse gebakken lucht campagnes om maar weer klanten te werven. Bij ons is er bijna geen bushokje meer te vinden zonder die stomme VGZ-affiches. Als je dan weet dat in de praktijk dit soort zorg-mammoettankers absoluut niet in staat zijn om te beoordelen wat goede zorg is, dan zien we dus een geldverslindende feel-good movie, waar niemand beter van wordt.

Ik ben ervan overtuigd, dat in deze tak van sport veel te bezuinigen valt door soberheid, doelmatigheid en vooral schaalverkleining.

  • Zolang de zorgverzekeraar de regie houdt zitten we met z’n allen op een schip met een blinde, of op z’n best slecht ziende kapitein. Eén ding is zeker: als het gaat stormen, gaan we naar de donder.

Ik ben te zeer aan dit land gehecht om met lede ogen toe te zien hoe onze gezondheidszorg gesloopt wordt door gladde jongens en meisjes met een zeer vlotte babbel, maar zonder enige kennis van zaken. Hoe zit het met uw kennis van onze werkvloer?

  • Waarom wordt er niet gezocht naar samenwerking met de medisch specialisten?

Ook zij beginnen ondertussen een hekel te krijgen aan de arrogantie van de overheid en het onvermogen van verzekeraars om keuzes te maken op grond van kwalteit. (Hoe haal je het in je hoofd om contracten af te sluiten met uiterst dubieuze ondernemingen, zoals de Androsklinieken).

Samen staan we veel sterker.

  • De Zorgautoriteit mag meteen afgeschaft worden.

Waar de term Zorg vandaan komt weet ik niet, maar ik zie alleen maar decreten over inkomens van specialisten en huisartsen, waar de minister dan weer dankbaar gebruik van maakt. Zojuist een brief gekregen, waaruit blijkt dat men de NMI-lijst gaat afschaffen. Word je jaren gestimuleerd om vooral zoveel mogelijk in de eerste lijn te investeren in extra verrichtingen en dan gaan we het doodleuk weer afschaffen. Het gaat helemaal niet om zorg, het gaat om geld.

  • Het EPD (elektronisch patiëntendossier) zoals de overheid het voorstelt, moet er gewoon niet komen. In Frankrijk heeft iedere verzekerde een chip op het verzekeringspasje en kan zelf bepalen aan wie het gegeven wordt. Hoe haal je het in je hoofd om medische gegevens (hoe zit het eigenlijk met de eed van Hippocrates?) via internet toegankelijk te maken door middel van een landelijk schakelpunt? Is de overheid eigenlijk wel in staat om weerstand te bieden tegen allerlei commerciële krachten in onze samenleving waaronder de uit hun voegen groeiende verzekeraars?

Kortom, ik begin er meer dan genoeg van te krijgen, dat we nu al jaren onder onzekere omstandigheden ons werk moeten doen. Er moet weer rust in de tent komen en kwalteit voor een redelijke prijs.

Ik verwacht van de overheid, die toch jaarlijks een substantieel bedrag aan belastingen van mij mag ontvangen, dat ze voorwaarden schept, die het mogelijk maken om als huisarts te doen wat er gewoon moet gebeuren, nu en in de toekomst.

Ik verwacht van de LHV, die ook een substantieel bedrag per jaar van mij ontvangt, dat ze luistert naar de ergernis van haar leden en ook meteen nee zegt, waar dat geboden is. Het lijkt erop alsof de vereniging nu pas in beweging komt.

Met vriendelijke groet,

Patrick Albert,  huisarts te Reuver”

    • Marc Chavannes