Sporen van harstranen

Waar: Anholt – Azewijn. Route uit ‘Noaberpad’ (LAW 10)

Afstand: 15 km

In de herfst staat de dag wat later op. Hij schudt zijn wolken, wrijft het grijs opzij en laat de zon binnen, een bleekneus die de koude niet verjaagt maar aanwendt om het licht te laten schilderen. Heldergroen wordt het grasland. De struiken zijn tot op de kleinste twijg gepenseeld en de moddersporen pinkelen. Scherp ogen de takkenbossen die de honneurs voor de boomkruinen waarnemen – het blad ligt op de grond te glimmen. Dit feest duurt maar even. Dan trekt de hemel een lap grijs ribfluweel over zich heen. Alle kleuren verschieten, alsof ze te vaak gewassen zijn.

Het bos is stil. Er loopt hier niemand. Dat is jammer, want de stemming is ijl – precies zoals dat hoort voor een bos op het laatst van het najaar. De stammen druipen een beetje en sommige sparrenstammen hebben sporen van harstranen die door het nat worden geaccentueerd. Het pad dempt de stappen. Er ligt gesnipperd hout onder de bomen, en afgeknaagde sparappels, en er groeien varentjes. Om een stam zit een gouden lint gestrikt.

Om beter te kunnen kijken naar spitse zwammen gegroepeerd als een dorp voor een klein volkje, loop ik even de berm in. En verras een haas die daar onzichtbaar lag, tot hij zich bewoog. De haas springt op. Met zigzagsprongen vertrekt hij, tussen de bomen door. Ongehaast, bijna lui. Lui op zijn haas’ is trouwens tamelijk vlot.

Het bos wordt bosrand. De bosrand wordt boerenland volgens het boekje, met zware hoeves en open ruimte en slingerende bomenrijen – daar zijn de wegjes. Op de akkers groeien de suikerbieten boven de grond uit. Een beek heeft zich bij het pad gevoegd. Steeds heftiger huivert het water onder de wind.

De wind pocht, maar dit noem ik nog lang geen storm. Bovendien waait hij meestentijds achter mijn rug. Een zwerm vogels – ik zie sijsjes en koolmezen, de rest kan ik niet thuisbrengen – veert giechelend op zijn vlagen op en neer.

Man wijst naar de horizon: „Een verlaagd plafond.” Het grijs is opgeschort boven een strook licht, zacht als banketbakkersroom.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/weekblad

    • Joyce Roodnat