Rondrennen met de buste van Majesteit

Theater Oranje Boven, door REP Theater. Gezien: 3/12 in Singer, Laren. Tournee t/m 6/5. Inl. rep.nu ***

Na een klein kwartier moet er snel een buste van Hare Majesteit worden verstopt omdat iemand die niet mag zien. Halsoverkop verdwijnt het ding in een hoedendoos – en daarmee wordt het vliegwiel van Oranje Boven in werking gezet. Hierna arriveren er dus andere hoedendozen, zodat menigeen per ongeluk met een verkeerde op- of afdraaft. Waardoor het ene misverstand zich op het andere stapelt en niemand uiteindelijk meer weet hoe de warboel nog te ontwarren is. Want zo hoort dat, in een klucht.

Jon van Eerd beheerst het genre als geen ander. En hij kan het ook als geen ander spelen: met een groot arsenaal aan slapsticktechnieken en de schijnbare tegenstelling tussen een droefgeestig hoofd en een lichtvoetige tred. Hij weet de wanhoop lachwekkend te maken. Ook nu hij zichzelf voor het eerst een onsympathiek karakter heeft aangemeten, blijft hij de publieksheld wiens opkomst al een open doekje oplevert.

Tot dusver was hij altijd de stuntelaar die het zo goed bedoelde, maar het alleen maar erger maakte met alles wat hij deed. Nu speelt hij het tegendeel: een butler in de keuken van het koninklijk paleis die zijn ondergeschikten koeioneert en de hielen van zijn superieuren likt, omdat zijn carrière hem boven alles gaat.

Maar als auteur heeft Van Eerd met Oranje Boven geen nieuwe kluchtklassieker afgeleverd. Alles draait ditmaal om de vraag waar die buste van de vorstin is gebleven en wat het keukenpersoneel te doen staat als het ding beschadigd raakt – en dat is wat weinig om er het hele kaartenhuis van een klucht bovenop te bouwen. Voor wie niet in een koninklijke keuken werkt, kan dat nooit erg spannend worden.

Als acteur maakt hij echter veel goed. En toch geeft de energieke regie van Caroline Frerichs ook volop ruimte aan de andere vier spelers. Liz Snoijink, Arie Cupé, Peggy Vrijens en Marjolein Algera maken daar vaardig gebruik van. Zo speelt Snoijink een degoutante hofdame die als vervaarlijke vijand fungeert: „Majesteit raakt ongeduldig, en dat steekt ze niet onder chaises of canapés!”

    • Henk van Gelder