Het zelfbeschikkingsrecht bestaat niet in Nederland

In NRC Handelsblad van 13 november trok het hoofdredactioneel commentaar ‘Gruwelijke keuzes’ onze aandacht. Blijkbaar denkt de redactie dat het zelfbeschikkingsrecht bestaat in Nederland. Wij willen dan verwijzen naar het artikel ‘De arts hoeft niet per se het laatste woord te hebben’ in de krant van 30 mei 2009, waaruit duidelijk de conclusie getrokken kan worden dat zelfs iemand die aan alle criteria voldoet geen hulp kan vinden om waardig afscheid te nemen. Daarom lijkt het wellicht nuttig dat er een site bestaat waarop mensen zien welke middelen gebruikt kunnen worden. Maar wanneer daarvan gebruik wordt gemaakt, zal die persoon in alle eenzaamheid afscheid moeten nemen, iets waar wij zeker niet voor kiezen.

In het commentaar wordt ook gesteld dat het voorkomen van zelfdoding altijd beter is, dat preventie prioriteit moet hebben en dat de grens tussen informeren en propageren dun is. Dat bestrijden wij op grond van onze ervaring. Wij vinden, in het kader van het zelfbeschikkingsrecht, dat mensen uiteindelijk hun eigen keuzen moeten kunnen maken, daar zelf verantwoordelijk voor zijn en dat binnen de regelgeving mensen hulp moeten krijgen en niet zelf hoeven te zoeken naar middelen, dan wel op een gruwelijke wijze hun leven moeten beëindigen. Bovendien zijn wij het eens met het standpunt van de KNMG die tegen een verwijsplicht is, omdat dat in strijd is met het zelfbeschikkingsrecht. Niet de subjectieve begrippen als ondraaglijk lijden en een uitzichtloze situatie behoren in regelgeving te domineren, maar een zorgvuldige stervenshulp op basis van het zelfbeschikkingsrecht.

Marianne Wits

Voorburg

Gerard Schellekens

Maastricht