Een spiegel in de zwijnenstal

Er wordt veel kwaads gezegd over varkens. Ga maar na. Wie lang in bed blijft liggen, is een ‘lui varken’. Wie zijn eten naar binnen propt, ‘schrokt als een varken’. Wie zijn kamer niet opruimt, maakt er ‘een zwijnenstal’ van. Wie chagrijnig doet, heet ‘knorrig’. En als je op een onaardige manier wil zeggen dat de buurman niet erg slim is, dan noem je hem ‘zo dom als het achtereind van een varken’. Alsof er ooit een achtereind slim is geweest.

En daarmee houdt het niet op. Wat dacht je van ‘vet varken’ (als je dik bent), ‘varkensoogjes’ (als je ogen klein zijn) of ‘varkenspootjes’ (voor stevige beentjes op dunne hakjes).

Het toppunt is dat varkens als ijdel worden weggezet. In The Muppetshow bijvoorbeeld, een programma dat je vader en moeder wel kennen. Daar keek Miss Piggy voortdurend in de spiegel of haar haar wel goed zat.

Echte varkens verspillen daaraan geen tijd. Als je een spiegel neerzet bij biggen, gebruiken ze die heel anders. Eerst drukken ze hun stopcontactneus er tegenaan, en kijken ze of er iets achter zit. Maar algauw snappen ze hoe een spiegel werkt. Wanneer ze in de spiegel zien dat iemand een bak voer in een hoek van hun hok zet, rennen ze dus niet keihard naar de spiegel toe.

Amerikaanse biologen ontdekten dat varkens zich dan omdraaien en precies de goede kant op draven. Varkens zijn slim.

Ouderwetse boeren, die varkens ruimte en rust geven, wisten dat allang. Varkens hebben een goed geheugen, houden van spelen en ze brengen zelfs hun hok een beetje op orde. Ze zijn ook graag lui, maar eh, wie zijn dat nog meer?

Dom. Dat zijn mensen die dat allemaal vergeten zijn, en die varkens vetmesten in piepkleine hokken. Alsof het hammen op pootjes zijn. Als het niet zo beledigend was voor varkens, dan zou je zeggen dat zulke mensen zich gedragen als....

    • Margriet van der Heijden