ECB wil geen strakker monetair beleid

De Europese Centrale Bank heeft een heel klein stapje in de richting van de monetaire uitgang gezet. Bankpresident Jean-Claude Trichet kondigde aan dat de laatste tranche van de noodfondsen voor de banken niet aan een ultragoedkope rente van 1 procent gekoppeld zou worden, maar moet

worden geïndexeerd op basis van biedingen op toekomstige

herfinancieringsoperaties. Toch had Trichet nauwelijks duidelijker kunnen benadrukken dat dit geen signaal was er een eind was gekomen aan het soepele monetaire beleid. De liquiditeit, zo zei hij, zou „buitengewoon overvloedig” blijven.

Het is makkelijk te begrijpen waarom Trichet de boodschap van de juiste toon wilde voorzien. Te oordelen naar zijn behoedzame opmerkingen over banken, kredieten en Griekenland, en naar de eigen inflatieverwachtingen van de ECB, kent de eurozone niet twee snelheden, maar één hele langzame. Sommige economieën lopen zelfs het risico te stagneren.

De ECB probeert net als de Amerikaanse Federal Reserve een deel van zijn vrijgevigheid van na de ineenstorting van Lehman Brothers in te tomen. Maar de bank loopt nog niet over van vertrouwen. De cijfers over de geldhoeveelheid en de inflatieverwachtingen zijn onheilspellend.

Ondanks de royale terbeschikkingstelling van fondsen aan banken door de ECB is de brede groei van de geldvoorraad op jaarbasis in oktober gedaald naar slechts 0,3 procent. Trichet benadrukte dat de leningen aan huishoudens in september en oktober zijn gestegen. Maar op jaarbasis staan ze in de min, net zoals de bankkredieten voor niet-financiële bedrijven.

Ondernemingen uit de eurozone wenden zich voor hun financiering liever tot de banken dan tot de kapitaalmarkten. Daarom voorspelt de zwakte van de kredietverlening weinig goeds. Rainer Brüderle, de Duitse minister van Economische zaken, waarschuwde deze week dat Duitse bedrijven een kredietcrisis te wachten staat. Trichet was enthousiast over de mate waarin de ECB banken aanmoedigt „hun werk te doen.” Wat de ECB bovenal zorgen moet baren, is de zwakte van Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje. Deze lagesnelheidseconomieën kunnen wel eens vastlopen. Na de onplezierige verrassing van Dubai World kijken de markten nerveuzer aan tegen de financieringsbehoeften van Griekenland.

De mate van financiële breekbaarheid verschilt. Maar van Duitsland tot Griekenland gebeurt het meest op de financiële markten, en niet in de reële economieën. Trichet en zijn team maken de indruk dat ze het soepele beleid nog heel 2010 willen voortzetten.

Ian Campbell

    • Ian Campbell