Darmenkwakje

Dank, beste Beest van de Week-lezers, voor alle recepten. Het is nu duidelijk hoe het zit met de snippendrek. Ik kon me al niet voorstellen dat de ontlasting van de houtsnip een delicatesse zou zijn. Het blijkt gelukkig om de leeggescheten darmen te gaan. De vogel poept namelijk bij het opvliegen. „Fijngehakt en afzonderlijk gebakken met gelijke hoeveelheden spekjes, ui, champignons, crème fraîche, afgeblust met cognac, geserveerd op een sneetje korstloos geroosterd witbrood en met een glas rode Elzasser erbij”, adviseerde een lezer uit Frankrijk.

De verleiding was groot om het eens te proberen. Ik offerde er de ingewanden van de houtsnip voor op die op 20 oktober 2009 jammerlijk om het leven kwam tegen een ruit in hartje Rotterdam. Het darmenkwakje – inderdaad niet meer dan ‘de inhoud van een kievitsei’ – kwam er mooi maagdelijk uit, zonder een spoortje ontlasting. Onze huispreparateur bekeek mijn gerommel met de snippendarmen hoofdschuddend. „Denk aan de wijze woorden van Hippocrates”, zei hij. „De dood zit in de darm.”

De weeë geur weerhield me er uiteindelijk van de darmen te bakken en op te eten. Ze gingen geconserveerd in 70 procent alcohol als ‘snippendrek’ de museumcollectie in.

    • Kees Moeliker