De gehoopte herfststorm blijft bij Norah Jones liggen

cd POP

Norah Jones: The Fall ***

Blue Note

Al drie albums drapeerde Norah Jones, de southern belle uit Texas, haar lichthese stem over sobere liedjes met minimale instrumentatie. Met de romantische, licht meevoerende easyjazz met country-, folk- en bluesinvloeden bleef Jones een behaaglijke soundtrack leveren voor elke dinnerparty.

Maar wat blijkt: ondanks de bijna veertig miljoen verkochte albums was ze het softe gedoe zelf ook een beetje zat. De wens was ‘zwaarder’ te gaan klinken. En voor haar vierde album The Fall maakte ze zinnige, vrijere keuzes. Zo speelt Jones tegenwoordig liever elektrische gitaar dan piano. Ook gooide ze haar vriendenbandje met middelmatig klinkende musici eruit.

Helaas blijft de gehoopte herfststorm liggen. Deze nieuwe cd is absoluut minder voorspelbaar, met dank aan producer Jacquire King (Tom Waits, Kings of Leon), maar echt overtuigend ruig is dit (nog) niet. Het leunt overal prettig tegenaan – de bluesrock, folk en pop – maar houdt afstand. Minder glad, grofkorreliger en meer uptempo; het maakt niet per se interessanter. Al is ze als tekstschrijver gegroeid.

Met Ryan Adams ontstond het bijzondere ‘Light as A Feather’, en ook het donkere ‘Young Blood’ springt eruit met zijn aanzwellende rockgitaar en wurlitzer. Tom Waits’ ‘Mule Variations’ was een inspiratie, maar er zijn ook klankovereenkomsten met songs van Fleetwood Mac of Sheryl Crow. De stem van Norah Jones, bedwelmend als vanouds, krijgt voorzichtig een donker randje.

Amanda Kuyper

    • Amanda Kuyper