Tiësto gooit het roer om, maar zijn pop is cliché

CD Pop

Tiësto: Kaleidoscope

Musical Freedom **

Voor Tiësto is trance een keurslijf geworden. Hij is de sleetse formule van ronkende synthesizermelodieën, aanzwellende drumroffels en gladde vrouwenstemmen beu. Daarom is hij onlangs verhuisd naar de Verenigde Staten, waar hij het platenlabel Musical Freedom heeft opgericht. Daarop verschijnt nu zijn vierde studioalbum Kaleidoscope, waarop – de titel verraadt het al – een potpourri van muzikale stijlen langskomt.

We krijgen zeventien popliedjes van vier minuten voorgeschoteld, met daarop een groot aantal beroemde gasten: Dizzee Rascal, Nelly Furtado, Jonsi van Sigur Rós en Kele Okereke van Bloc Party.

Het getuigt van lef om het roer zo radicaal om te gooien als je al zo lang succes hebt met hetzelfde trucje. Maar helaas heeft het niet geresulteerd in een spannend album. De samenwerking met Jonsi op het titelnummer is nog het meest geslaagd; het klinkt als een remix van een liedje Sigur Rós. Maar het nummer mist een eigen smoel, en dat is eigenlijk het probleem van het hele album. De samenwerking met Kele Okereke levert een nummer op dat op Bloc Party wil lijken, en de meeste andere liedjes zijn clichématige electropop geworden. En die wordt al zoveel gemaakt.

Toon Beemsterboer