Pufferdepufferdepuf

Dag lieve astmapatiënt. Pufpuf. Sinds kort hebben wij massaal een gemeenschappelijke ziekte puf waarover ik jullie wil inlichten en daarom e-mail ik jullie dit bericht. Ik had het kunnen voorspellen en daarom schrijf ik, oei, val ik in herhaling? Dat is omdat ik zoveel moet puffen waardoor ik de draad van mijn concentratie verlies en mijn woorden niet meer naadloos aaneen kan naaien. Neem me niet puffing kwalijk. Dat pufgedoe neemt veel van mijn energie. Nooit gedacht dat het mij ook zou overkomen toen ik vroeger de puffer van mijn buurjongetje pikte en leegspoot in de keel van de kat. Voor de grap. Haha. Pufpuf.

Tot voor kort was ik een gezonde, flinke, noeste werkster die over een goed stel hersenen, handen en longen beschikte. Als ik opstond, trok ik mijn schouders naar achteren, opende mijn longen en zoog alle zuurstof uit de kamer naar binnen. Door het vacuüm dat zo ontstond, vloog het raam vanzelf open. Zo krachtig dat ik ademen kon. Zie mij hier nu hangen boven mijn klavier.

Mijn ademnood is echt heel groot. Pufferdepufferdepuf. Ik ga dus even stoppen met e-mailen. Maar kijk, daar waarschuwt het belletje mij alweer. Er rolt nog een e-mailtje binnen. Mails ongelezen laten, dat is een misdaad. Dat kan ik niet maken. Ik ben een true professional. Een van de neveneffecten daarvan is astma. Of zoals de Amerikaanse autoriteit Linda Stone het stelt: de nieuwe generatie elektronische brievenschrijvers valt massaal ten prooi aan een nieuwe aandoening: e-mail apnea. Kenniswerkers stoppen onbewust met hun regelmatige ademhaling als ze hun e-mails behandelen.

Ik zal e-mail apnea op mijn cv vermelden want dat komt professioneel over: astma opgelopen na vijf jaar hard werken en puffen. Dan weten ze dadelijk: hier hebben we een goede werkkracht, het virtuele equivalent van het Brabantse trekpaard, deze zal het veld van ons bedrijf goed bewerken.

Overigens kan ik je niet zonder trots melden, lieve medepatiënt, dat ik het allereerste officieel vastgestelde slachtoffer ben van overdadig e-mailverkeer met apnea als gevolg. Ik heb daarvoor een oorkonde ontvangen en alle buitenlandse media over de vloer gehad. Mijn huis stond vol, beslist geen prettige ervaring voor iemand met ademnood. Ik stik haast opnieuw nu ik er weer aan denk. Zeker wanneer er intussen weer een bericht wordt afgeleverd. Zoals nu. Ting! Ai, mijn moeder weer. Pufpuf.

Er is nog tip die ik je wil meegeven voor ik dit bericht verstuur. E-mailen in bed is absoluut af te raden. Puffen van opwinding en puffen van ademnood, die twee wil je puur uit lijfsbehoud liever blijven onderscheiden. Als je e-mailt in bed, graag alleen pikante berichten. Pufpuf. Ik krijg het hier heel warm van.