Nooit zo bedoeld,maar wel zo leuk

Wetenschapsjournalist Rik Kuiper raakte gefascineerd door het anders gebruiken van voorwerpen dan is bedoeld.

Hij stichtte het virtuele Museum of Unintended Use.

De paperclip is misschien wel het meest oneigenlijk gebruikte gebruiksvoorwerp. Je kan er bijvoorbeeld een brillenpoot mee repareren, er sleutels mee aan elkaar bevestigen en er een deurkruk mee vastzetten. Of neem nu de lucifer. Daarmee kan je (met behulp van een watje) je oren en (schuin afgesneden) je gebit reinigen, je kan hem als fiche bij het kaarten gebruiken en je kan er een potje houtlijm mee sluiten. Wetenschapsjournalist Rik Kuiper is gefascineerd door het anders gebruiken van voorwerpen dan waarvoor ze zijn bedoeld. Hij fotografeerde en inventariseerde dit oneigenlijk gebruik in zijn Museum of Unintended Use, op internet.

Conservator Kuiper kwam voor het eerst op dit idee tijdens het hardlopen. Hij gebruikte altijd het klokje van zijn oven om te kijken hoe lang hij over zijn rondje deed. Hij zette de teller aan, rende weg en kwam na het rondje al rennend de keuken weer binnen om zijn tijd te registreren.

Na zijn verwondering over het gebruik van een ovenwekker als stopwatch, ging hij erop letten. En zag hij steeds meer creatief of oneigenlijk gebruikte voorwerpen. Bekend is de afgedankte badkuip als drinkbak voor vee. Maar wat te denken van een volleybalnet als waslijn, een koffiebekertje als mandje in de auto voor een minihondje of jassen die als voetbaldoelpaal fungeren? Je vindt ook spontane acties in het Museum of Unintended Use: zo laat een filmpje zien hoe bij een potje vrouwenvoetbal een speelster aan haar paardenstaart naar de grond wordt getrokken.

,,Sinds ik dit museum ben begonnen, kijk ik anders naar de wereld”, zegt Rik Kuiper. ,,Ik zie op weg naar het station bijvoorbeeld iemand die een kinderzitje gebruikt om een boodschappentas in te zetten. Dat leg ik dan meteen vast.” Vanaf de zomer voegt hij dergelijke observaties vrijwel dagelijks toe.

Kuiper verzamelt zelf, maar ontvangt ook graag bijdragen van anderen voor zijn collectie. Een belangrijk criterium is dat het gebruik nog ‘omkeerbaar’ is: met de aansteker die als flessenopener wordt gebruikt kan nog altijd een vlammetje worden geproduceerd, terwijl het designjasje van een postzak of de tas uit zeildoek niet meer is terug te brengen naar de oorspronkelijke functie.

Kuiper noemt nóg een structureel oneigenlijk gebruikt voorwerp: het boek. Je kan er het open raam mee ondersteunen, het als verhoging voor een monitor gebruiken en er een scheef bed mee stabiliseren. Dat is de conservator nu wel bekend. Maar voor elk ander hier niet genoemd gebruik van een voorwerp waarvoor het niet is bestemd, houdt hij zich aanbevolen. Bijdragen met foto via unintendeduse@gmail.com worden zeer op prijs gesteld.

http://www.unintendeduse.blogspot.com/www.twitter.com/unintendeduse