Sport in beeld

Wat is het toch een raar ding! Ontwerp van Marcel Wanders, zou je zeggen. Die kneedt, naar verluidt samen met zijn zoontje, hompen klei tot een rommelige romp met vier poten en twee grote oren erop. Konijn, hond, paard, wie zal het zeggen, het geheel krijgt een goudbad en gaat onder vermelding van het aantal grammen goud grif van de hand in de betere designzaak.

Is het omdat we hem een beetje kennen of lijkt president Mugabe inderdaad eerder een knuppel in het object te zien dan de opperste beloning voor verdiensten op het voetbalveld? Zijn houding duidt welbeschouwd op twee emoties: inhaligheid en agressie. Hier met dat ding en ik geef je een hengst.

Kras voor een 85-jarige. Wat weegt die trofee wel niet? Nu we het toch over vitaliteit hebben: Mugabe oogt, en niet alleen hier, dertig jaar jonger dan hij is. Niet ongunstig voor iemand die geen afstand wil doen van zijn macht.

Hoe dat zij, dit is weer het oude liedje. Sport en politiek, of liever: politiek en sport. De Olympische Spelen, Berlijn, 1936 blijven het schoolvoorbeeld van dat dwanghuwelijk. Het betrof toen ook een dictator, zij het een arische en juist geen zwarte. Vergelijken is altijd linke soep, maar het potje imago opvijzelen is hetzelfde. Al met al komt het hier op neer: hier met dat ding, ik deug wél en wie dat waagt te betwijfelen, kan een hengst krijgen.

Overigens, voor iemand die beweert dat blanken in Afrika niets te zoeken hebben, lijkt dat kostuum op een Freudiaanse verspreking.