De gebeitelde kroon

Waar: Rondwandeling Bree – Opitter – Bree uit: In de voetsporen van de Bokkenrijders (Uitg. TIC, Maastricht).

Afstand: 13,5 km

De herfst doet zwoel. Geschulpte wolken kaderen banen blauwe hemel in. De zon werpt een gloed over het land; over de zandpaden, over de diepe weilanden met de jonge koeien en incidenteel een witte stier (wat een spieren – Europa’s verleiding); over akkers met stoppels. Groepjes wiebelbomen zijn ronde eilanden in de golvende vlakte.

Een hek wordt dichtgehouden met een trekveer met handvaten, zo’n jongensding uit de jaren zestig (‘Vroeger keek niemand naar mij, tot ik bullworker ontdekte…’). Achter een lijntje prikkeldraad staat een versleten grafmonument aan de rand van een weiland. De gebeitelde kroon is onmiskenbaar, de letters zijn onleesbaar.

Er hangt een zwarte zwaan sissend aan de sjaal om de nek van man. Man filmde hem en daar was hij niet van gediend. Hij zette de aanval in, liep de camera met statief en al onder de voet (kijk maar op de website: pure drift!) en voorlopig wint hij. Een vriendelijke meneer pakt de zwaan bij zijn hals en manoeuvreert hem achter de omheining. „Op mij is hij ook altijd boos”, zegt hij content. Hij verzorgt het dier al 14 jaar, en ook mevrouw zwarte zwaan. Trots wijst hij op een zwanenjong in zijn grijsdonzen wambuis.

O ja, weet hij iets van dat graf, een eindje terug? „Daar liggen een procureur des konings, en zijn vrouw.”

We wandelen verder door het land waar in de achttiende eeuw de bokkenrijders huishielden, gangs van hongerlappen die de grote hoeves en de rijke pastorieën terroriseerden. De wandelgids volgt hun sporen en de wandelaar beseft hoe ze plotseling konden verdwijnen of verschijnen, met al die glooiingen en bosschages.

Een beek, die de omlaag wapperende bladeren opvangt en, tot schuitjes bevordert, brengt naar een prachtig, want verlaten, stuk Zuid-Willemsvaart. De oranje zon kijkt even met een hiëroglief-oog door de wolken en zakt weg. Het is namiddag, maar de schemer valt al. Het water verstilt, de hoge bomenrij ook. Dat laten de kraaien niet op zich zitten. Krassend stijgen ze op. Stevige lijven, sterke vleugels. Een zwerm zwarte cherubijnen.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via www.nrc.nl/weekblad