Geremasterd Kraftwerk klinkt dieper en helderder

Pop. Kraftwerk. CD: The Catalogue (Uitg. Astralwerks) ***

Aan het eind van het jaar regent het verzamelalbums en heruitgaven. Zo brachten Neil Young, de Beatles en The Rolling Stones de afgelopen weken geremasterde versies van oude albums uit. Vorige week waren de oervaders van de elektronische muziek, het Duitse Kraftwerk, aan de beurt.

Er is echter één verschil. Bij de Beatles en The Stones ging het om liedjes en live-opnamen, gespeeld op ‘echte’ instrumenten. Maar Kraftwerk, dat zijn tijd altijd ver vooruit was, maakte in de jaren zeventig al elektronische muziek. De vraag dringt zich dan ook op of elektronische muziek valt op te frissen. Anders gezegd: is Kraftwerk The Catalogue, met daarin acht geremasterde albums à 99 euro, geen overbodige uitgave?

Het antwoord is een voorzichtig nee. Kraftwerk maakte sinds de oprichting begin jaren zeventig een tiental albums en diverse remixen en compilaties. Sommige, zoals Autobahn (1974) en The Man Machine (1978) stammen uit het pre-cd-tijdperk. Wie vandaag de dag het krakende vinyl van de monotone hit Autobahn naast de technisch opgepoetste versie op The Catalogue legt, is verrast. De zwaardere tonen hebben aan diepte gewonnen, het geheel klinkt helderder. Maar het zijn vooral de stemmen die opvallen; de mannen klinken luid en duidelijk, alsof ze naast je op de stoel zitten. Maar het verschil met de albums die Kraftwerk in het cd-tijdperk uitbracht, is aanzienlijk kleiner.

Jaren heeft Kraftwerk gespendeerd aan het overzetten van hun materiaal van analoog naar digitaal – naar verluidt zijn ze er al vanaf 1986 mee bezig. The Catalogue bevat naast acht geremasterde cd’s even zo vele boekjes met artwork. Veelal zijn de vier mannen – natuurlijk – afgebeeld als robots. Maar ook zijn er statistieken over de Tour de France te zien.

Nieuw werk valt er overigens niet te verwachten van de groep. Begin dit jaar vertrok een van de twee oprichters. „Florian Schneider verlaat Kraftwerk na veertig jaar. Dit partnerschap heeft ongelooflijke muziek en grote voordelen voor de muziektechnologie opgeleverd”, luidde de minimale afscheidsboodschap. Schneiders vertrek kwam niet onverwacht; op de tournee van 2008 ging hij al niet meer mee. Waarschijnlijk zijn de lange pauzes, met name in de jaren negentig, hem opgebroken. Schneider is een nieuwe weg ingeslagen, maar zijn oude werk, dat hij samen met Ralf Hütter maakte, staat nog altijd als een huis.