Banken moeten gered worden

Er gaat niets boven de dreigende sluiting van een grote bank om iedereen bij de les te krijgen. Het desastreuze kat- en muisspel dat het Amerikaanse ministerie van Financiën vorig jaar met zakenbank Lehman Brothers heeft gespeeld, heeft gevolgen gehad voor de manier waarop nu met dit soort zaken wordt omgesprongen. Het jongste bewijsmateriaal daarvoor komt deze week uit Engeland en Duitsland.

Dinsdagavond leek het erop dat de Duitse bank WestLB op sterven na dood was. Haar eigenaren, een aantal regionale Duitse spaarbanken, hadden laten weten de ondergekapitaliseerde kredietverlener maar al te graag in de steek te willen laten. Maar omdat een reeks overheidsgaranties van ‘giftige’ bezittingen op het punt stond te verlopen, schoot de regering in Berlijn te hulp. Zij ontwierp een plan waardoor de spaarbanken niet alleen werden gedwongen bij te dragen aan een reddingsoperatie voor WestLB, maar hun aandeel ook zouden zien slinken naar een belang van 25 procent.

WestLB zal voor 85 miljard euro aan leningen voor de overname van bedrijven, vliegtuigfinancieringen en andere niet langer tot de kernactiviteiten behorende bezittingen in een ‘slechte bank’ onderbrengen. Om die bank te ondersteunen, zal een nationaal reddingsfonds er 3 miljard euro in steken en de spaarbanken 1 miljard euro. Daardoor blijft een beter gekapitaliseerde kredietverlener voor het midden- en kleinbedrijf over, met 200 miljard euro aan bezittingen, een kernkapitaal van 10,9 procent en vooruitzichten op een betere kredietstatus.

Dat betekent niet dat WestLB nu zorgenvrij is. De Bundesbank verwacht dat Duitse crediteuren aanzienlijk meer kapitaal zullen eisen, waardoor WestLB voor nog eens 3 tot 4 miljard euro zou moeten zien binnen te halen. Geen wonder dat de regionale spaarbanken hun handen van de bank wilden aftrekken.

Maar een faillissement van WestLB zou de kredietpositie van alle Duitse banken hebben ondermijnd en zelfs gevolgen kunnen hebben gehad voor de euro. WestLB is veel kleiner dan Lehman Brothers, maar zijn ondergang was niettemin ondenkbaar.

De Duitse reddingsoperatie kwam op hetzelfde moment dat nieuwe onthullingen werden gedaan over de mate waarin de Bank of England zich tot het uiterste heeft ingespannen om een jaar geleden te voorkomen dat Royal Bank of Scotland en HBOS hun klanten moesten vertellen dat ze geen geld meer konden opnemen. De Britse centrale bank lapte haar eigen regels over transparantie aan de laars en verstrekte de twee banken in het geheim kredieten van in totaal 62 miljard pond.

‘Te groot om failliet te mogen gaan’ is de naakte werkelijkheid geworden. Overheden moeten ervoor zorgen dat ze geen kat- en muisspelletjes meer hoeven te spelen met banken.

Jeffrey Goldfarb

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com