Knappe Oudgriekse vervalsing

Een muntje uit een oude Griekse muntschat uit Italië, dat altijd beschouwd was als een vreemde zilveren munt, blijkt in werkelijkheid een technologisch geavanceerde antieke vervalsing te zijn. De ontdekking wordt binnenkort gepubliceerd in Journal of Cultural Heritage.

Het gaat om een loden munt die door stroomloze galvanisering is voorzien van een heel dun laagje koper en zilver. Bij dat proces slaan elektrische geladen metaalmoleculen uit een oplossing neer op een voorwerp, dat daardoor van een dunne coating wordt voorzien. Sinds de negentiende eeuw is dit een normaal industrieel proces (verzinking), vooral dankzij de toepassing van de toen net ontdekte elektriciteit. Maar tot nu toe was de oudst bekende verwijzing naar de stroomloze variant te vinden bij de alchemist en chemicus Paracelsus (1493-1541). Hij zag er een bewijs in voor de alchemistische veranderlijkheid van metalen.

Het muntje, ‘Parabita 13’, is altijd wel vreemd gevonden, omdat de voorzijde lijkt op die van munten uit Campania rond 250 v. Chr, maar de achterzijde op die van munten uit Tarente van rond 330 v. Chr.

In theorie zou het ook een moderne vervalsing kunnen zijn, maar dat lijkt onwaarschijnlijk. De coating is al bijna helemaal versleten, maar is nog heel duidelijk aanwezig op de rand van de munt. Op de munt zitten ook een paar opvallende oude krassen, waarmee al in de oudheid de vervalsing lijkt te zijn ontmaskerd.