ING stond zelf niet te juichen

Aandeelhouders van ING stemden gisteren in met splitsing van het concern en met een aandelenemissie van 7,5 miljard euro. Ze waren vooral boos op eurocommissaris Kroes.

Een publicitaire meevaller voor bank-verzekeraar ING. Gisteren, op de buitengewone algemene vergadering voor aandeelhouders, was het concern op voorhand beducht voor een stevige discussie met de aandeelhouders over de op handen zijnde splitsing van ING in een aparte bank en een verzekeraar en een aandelenemissie van 7,5 miljard euro. Vooral die emissie zou bij beleggers wel eens tot boosheid kunnen leiden, zo werd gevreesd.

Het geld is nodig om de staatssteun (10 miljard euro) die het concern in oktober 2008 van minister Bos kreeg opgedrongen deels terug te betalen. Daarbij moest ook een boete betaald worden en was nog eens 1,3 miljard nodig om aan nieuwe eisen van de Europese Commissie te voldoen voor een andere steunoperatie aangaande hypotheekobligaties. Aandeelhouders hadden zo bezien reden boos te zijn op de ING-top.

Maar niets van dat al. De woede van de beleggers richtte zich nauwelijks op de leiding van ING, maar des te meer op de Europese Commissie en op eurocommissaris Kroes (Mededinging). In de ogen van de beleggers was zij het geweest die ING gedwongen had zich op te splitsen. „Wie kijkt wat er nu met ING gebeurt, krijgt de indruk dat er een hedgefonds bezig geweest is”, zei Kris Douma van pensioenuitvoerder MN Services. „Als het een hedgefonds geweest was, hadden we het onaanvaardbaar gevonden. Een icoon van het Nederlands bedrijfsleven uitgekleed. Maar nu is het geen hedgefonds, maar Kroes.”

Bestuursvoorzitter Jan Hommen liet de aandeelhouderswoede grotendeels in stand, en voedde die zelfs hier en daar. Hij zei het gevoel van sommige aandeelhouders te delen dat ING wel erg hard gepakt werd. „U mag het resultaat niet mooi vinden, dat vind ik ook niet”, zei hij. Voor het eerst ging hij in op de onderhandelingen met Kroes over de gevolgen van de staatssteun. „We hebben geknokt en gekozen voor dit scenario van opsplitsen. Dat is een duidelijke strategie. Daarmee hebben we voorkomen dat er andere onderdelen weg hadden gemoeten, waardoor het voorbestaan van ING in gevaar was. Gelukkig lag er een plan voor opsplitsing, dat we hebben uitgewerkt. Laat een ding duidelijk zijn: we staan niet te juichen over wat er nu gebeurt.”

Een aandeelhouder wilde weten waarom Kroes besloten had internetbank ING Direct USA ook af te splitsen van het concern. „Dat heeft toch niets met de concurrentieverhoudingen op de Europese markt te maken.” Ook dat erkende Hommen, en hij zei gevochten te hebben voor behoud van ING Direct USA. „Maar dit was het maximaal haalbare. We hadden kunnen wachten op een nieuwe eurocommissaris, maar dat had de onzekerheid vergroot. Ook een gang naar de rechter was een optie geweest, maar dat duurt twee tot drie jaar en we wilden door. Dit is gegeven de omstandigheden de beste deal”, aldus Hommen.

Ondanks de onvrede stemden de aandeelhouders met overgrote meerderheid zowel voor de emissie als voor het opsplitsen van het concern. Daarmee komt een einde aan het inmiddels omstreden model van een gecombineerde bank-verzekeraar. De voordelen daarvan (gebruik van elkaars balans) werden in goede tijden door beleggers omarmd wegens de hogere winsten die daarmee behaald werden, maar in slechte tijden (wegens grote verliezen) verfoeid. Risicomanager Koos Timmermans kon enige scepsis daarover niet onderdrukken: „Het beeld over de voordelen en nadelen van zo’n dubbele hefboom wisselt met de markttrend.”

Hommen kondigde aan de splitsing voortvarend ter hand te nemen. De opbrengst van daaruit voortvloeiende verkopen keert de leiding ondanks verzoeken daartoe niet uit aan aandeelhouders.