Raak getroffen sketches over ongemak bij Droog Brood

Cabaret Een frisse wind, door Droog Brood. Gezien: 21/11 in Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 12/6. Inl. www.hekwerk.nl****

Man 1 komt man 2 tegen – en wat dan? Peter van de Witte en Bas Hoeflaak, samen het duo Droog Brood, zijn in dat genre gespecialiseerd. Bijna elke scène die ze spelen, begint met zo’n ontmoeting. En wat er vervolgens gebeurt, is nooit voorspelbaar. Meestal komt er een samenspraak (hoewel ze het ook tekstloos kunnen) op gang die eerst nog wel enigszins alledaags lijkt, maar al snel een rare wending neemt. Zodat er een komisch soort kortsluiting ontstaat. Bijvoorbeeld: twee vrienden, van wie de één in grafstemming verkeert en aan de ander vraagt of die een nier aan hem wil doneren. Waarna die ander uiteindelijk ontsteekt in een woede-uitbarsting over de hebzucht van de één.

Op papier valt daar niet erg om te lachen, maar wel als Van de Witte en Hoeflaak het spelen. Concies en in volle ernst. Een frisse wind is hun vijfde programma – en gelukkig niet wezenlijk anders dan de vorige vier. Zonder verkledingen of stembuigingen spelen man 1 en man 2 telkens een andere rol. En alle scènes lopen, in de onderkoelde regie van Gijs de Lange, zo goed als moeiteloos in elkaar over. Sommige eindigen met een ontknoping, andere met een open eind. Zelfs de lange stiltes – uiterst ongebruikelijk in de humoristische sector – zijn spannend.

Zo volgt er op de nierdonorsketch een hoogst lachwekkend nummer over iemand die tijdens een toiletbezoek te kampen heeft met een wegrollende rol wc-papier (Mr. Bean zou het niet verbeteren), een dialoog over zouteloze vakantiefotoverhalen, een raak geparodieerde persconferentie over een dramatisch ongeluk en een scène over een reclamedeuntjescomponist die muziek moet maken voor universele stofzuigerzakken met een niet uit te spreken merknaam. Om maar wat te noemen.

Als het bij Droog Brood ergens over gaat, is dat misschien het ongemak. Het ongemak in allerlei situaties. Maar het zou ook heel goed helemaal nergens over kunnen gaan. Dat maakt niets uit.