Op de beat van Remco Campert

Awkward i, Leine en Tom Pintens staan morgen op het Wintertuinfestival.

De singersongwriters bewerkten een gedicht van Remco Campert tot popsong.

Met jaren vijftig woorden zoals ‘Balkanstaat’ en ‘vrijer’ kon ze niet zoveel. Vandaar dat zangeres Leine (1975) besloot haar bewerking van Remco Camperts gedicht ‘De Jongeling, deel 2’ in het Engels te doen. Geen directe vertaling, maar gebaseerd op dat ene, terugkerende zinnetje ‘het meisje dat mee moet’. Het Campert zinnetje werd ‘the girl that tagged along’, want dat vond ze mooi klinken. Aldus Leine zondagmiddag op Kunststof TV waar ze haar jazzy versie van Camperts gedicht voor de eerste keer ten gehore bracht.

Morgenavond zal ze haar bewerking van ‘De Jongeling’ nogmaals zingen op het Wintertuinfestival in Nijmegen. Ditmaal tijdens de vijfde editie van Poetracks, waar ook zeven andere muzikanten zullen optreden. Poetracks is een formule van Literair Productiehuis Wintertuin waarbij muzikanten een gedicht van een literair zwaargewicht bewerken tot een popsong. Op eerdere edities werd al werk van Gerard Reve, Harry Mulisch, W.F. Hermans en Hugo Claus onder handen genomen, onder meer door artiesten als Ellen ten Damme, Roosbeef en Tjeerd Bomhof van Voicst.

Ditmaal is Campert dus aan de beurt. En behalve Leine werden ook singersongwriter awkward i, Peter te Bos en John Cameron van Claw Boys Claw, zangeres Giovanca, muzikant Tom Pintens, rapper Macronizm en singersongwriter Mark Lotterman aan het werk gezet.

Allemaal dragen ze morgenavond in Doornroosje hun versies van De Jongeling voor. Ook in de zaal die avond: Remco Campert zelf. Dat wist Djurre de Haan, ofwel singersongwriter awkward i, niet toen hij instemde met het project. Al is het niet iets waar hij zich vlak voor Poetracks enorm druk om maakt. „We hebben immers allemaal ons best gedaan”, zegt de muzikant vanuit zijn bovenwoning in Amsterdam. Djurre de Haan kende Campert uiteraard al, al was hij niet echt bekend met zijn dichtwerk. De zanger was aangenaam verrast toen hij het gedicht van de Wintertuin-organisatie kreeg toegestuurd. „Het is een mooi stuk. Als het een onbegrijpelijk gedicht met idiote beeldspraken als hagelslag dat op het asfalt ligt was geweest, had ik nooit meegedaan.”

Ook De Haan heeft De Jongeling bewerkt tot een Engelstalig nummer. Want hoezeer het gedicht hem ook aansprak, in het Nederlands zingen doet hij eigenlijk niet. Het is geen letterlijke vertaling, maar een reactie op Camperts stuk. Dat ene zinnetje, ‘het meisje dat mee moet’, werd in De Haans geval ‘I felt like somebody in need, thought I’d be someone you could use’. Hij schreef het op, en liet vervolgens het project twee maanden liggen.

De Haan: „Mijn muziek ontstaat meestal terwijl ik andere dingen aan het doen ben. Een melodie die komt terwijl ik een dvd terugbreng. Een flard tekst die door mijn hoofd schiet als ik een haring ga halen in de Utrechtsestraat.”

Maar helaas ging het ditmaal niet zo vanzelf. Met een vaststaande tekst werkt het anders. Vandaar dat de versie die De Haan morgen zal zingen, er pas na meerdere omzwervingen is gekomen, vertelt hij. Om zijn uitspraak kracht bij te zetten, laat hij verschillende probeersels uit zijn computer komen. Hij noemt ze zelf stuk voor stuk ‘pathetisch’. „Dit is het allemaal niet geworden”, zegt hij terwijl hij hard op de spatiebalk slaat waardoor de muziek stilvalt.

Met de deadline in zicht, en een heel sterk gevoel dat de door hem op het gedicht gebaseerde tekst niet klopte, besloot De Haan een paar weken terug opnieuw naar het gedicht te kijken. In tweede instantie doet het hem denken aan een ervaring die hij zelf ooit in Noorwegen had. Ook over een meisje dat mee moest, maar – helaas voor De Haan – pertinent niet mee wilde.

Het is een „bezopen” verhaal (uiteindelijk belandt hij namelijk thuis bij een vriendin van ‘het meisje dat mee moest’). Maar wel een verhaal dat wat betreft de muzikant eenzelfde gevoel geeft als Camperts gedicht. Ook al zit er zo’n vijftig jaar tussen de ervaringen waarop beide teksten gebaseerd zijn. Vandaar dat Djurre de Haan morgenavond niet, zoals Claw Boys Claw, Macronizm en Mark Lotterman die de Camperts tekst redelijk letterlijk hebben genomen, zingt over ‘het meisje dat mee moet’ maar het meisje dat weigerde mee te gaan. Hij denkt dat Campert het wel begrijpt.

Wintertuin begint vandaag en duurt nog tot en met zondag, in Nijmegen. Poetracks is morgenavond, zaal open om 20.30 uur, aanvang 21.00 uur, entree: 10 euro, in Doornroosje, Nijmegen