Nooit eerder hield Urk een stille tocht

De 14-jarige jongen die door een misdrijf om het leven kwam, is gisteren begraven.

’s Avonds liepen enkele duizenden dorpsgenoten mee in een stille tocht.

‘Genacht Dirk’ staat er op de voorkant van het liturgieboekje van de afscheidsdienst voor Dirk Post. ‘Genacht’ is Urks dialect – een combinatie van ‘tot ziens’ en ‘goedenacht’. ‘Genacht’ zeggen de Urker vissers van oudsher als ze zondagavond afscheid nemen van hun moeder voordat ze weer voor een week de zee op gaan.

Voor de vorige week door een misdrijf om het leven gekomen Dirk Post betekende het gisteren een definitief vaarwel. Aan het eind van de ochtend was er een afscheidsdienst in kerkgebouw De Ark van de Hervormde Gemeente. Vele honderden vrienden en bekenden waren aanwezig. Op de achterpagina van het liturgieboekje een gedicht van zus Babette met troostende woorden. „Ik mag weten dat je nu uit de hemel naar mij kijkt”, eindigde ze haar tekst, die werd voorafgegaan door orgelspel, zang, overdenkingen en veel gebeden. Na de dienst volgde de begrafenis – ook in besloten kring.

De 14-jarige havo-leerling Post werd afgelopen woensdag dood gevonden in het Urkerbos en bleek na forensisch onderzoek door een misdrijf om het leven gebracht. De hoofdverdachte is een 15-jarige dorpsgenoot. Het jeugddrama trok de afgelopen week nationale en internationale media. „Gisteren is in Lelystad ook een lijk gevonden, maar daar komen jullie niet op af”, klonk het verwijtend uit de mond van een oudere dorpsbewoner. De Urker gemeenschap heeft het niet op pottekijkers, bleek uit een rondgang door de oude dorpskern. Gesloten deuren, argwanende gezichten.

Pas aan het begin van de avond kwamen veel Urkers naar buiten voor een stille tocht waarin enkele duizenden dorpsgenoten meeliepen. Nooit eerder hield Urk een stille tocht, weet een woordvoerder van de gemeente, ook niet als een groep vissers een zeemansgraf kreeg. Vooraan liepen Dirks vader en stiefvader. Tussen hen in zijn zus Babette. Zijn moeder zou wegens de emoties zijn thuisgebleven. De meeste fakkels bleven niet branden. De straffe zuidwestenwind blies ze uit. De tocht ging vanaf de oude basisschool van Dirk – hij zat de voorbije jaren op een middelbare school in Emmeloord – via de skatebaan waar hij vaak zijn kunsten vertoonde naar het gemeentenhuis. Daar hield een vriendin van Dirk een toespraak, gevolgd door burgemeester Kroon met een oproep tot liefde.

Eerder op de dag omschreef hij in zijn werkkamer de sfeer. „Er is verdriet en verlegenheid.” Over het saamhorigheidsgevoel op Urk dat juist nu op de proef wordt gesteld, zei de burgemeester: „De stille tocht is een teken van verbondenheid. De Urkers beseffen dat ze elkaar nodig hebben om dit verdriet te delen.”

Het orthodox gereformeerde Urk – 18.000 inwoners van wie de helft onder de 25 jaar – telt in totaal zeventien kerken, komende zaterdag wordt de achttiende geopend. Visserij en godsdienst gaan hand in hand op het voormalige eiland in de Zuiderzee. Bijna alle Urkers kennen elkaar, import of export is er bijna niet. Dirk en de hoofdverdachte kenden elkaar ook. Ze zouden naar hetzelfde meisje hebben gedongen. Politie en justitie gaan niet op deze geruchten in.

„Als je de ouders kent, ken je de kinderen ook”, zegt een vrijwilliger op de voetbalclub die, zoals bijna alle gesprekspartners, niet met voor- of achternaam in de krant wil. Hij heeft Dirk Post nooit gezien of gesproken, maar weet wel dat zijn vader het dorp na een talentenjacht heeft verlaten voor een carrière als operazanger. Zijn moeder runt met zijn stiefvader een kinderspeelgoedzaak bij de haven. „Wegens familieomstandigheden gesloten”, meldde een briefje op de voordeur van de winkel.

Bekijk een fotoserie van de stille tocht op nrc.nl/binnenland