Opera Zuid kort te veel in Faust

Opera Faust van Gounod, Opera Zuid en Limburgs Symfonie Orkest. Gezien: 22/11 Theater aan het Vrijthof, Maastricht. Herh.: t/m 22/12. www.operazuid.nl***

Voor de derde keer in veertig jaar geeft een Nederlands operagezelschap voorstellingen van de ooit zo populaire Faust van Gounod. Opera Zuid trekt ermee vanuit Maastricht zelfs naar Rotterdam en Groningen.

Maar waarom? In het programmaboekje somt Opera Zuid allerlei bezwaren op tegen het stuk uit 1859. Zo lijkt de opera vol vloeiende melodieën te weinig op Goethes Faust. Dit verhaal gaat vooral over Marguerite en de opera over het verbond tussen Faust als slapjanus en de duivel Méphistophélès eindigt akelig katholiek. Als Marguerite door Faust tot ongehuwde moeder is gemaakt, is ze een genadeloos gevallen vrouw. Haar broer Valentin sneeft tijdens de eerwraak, de door de duivel bezeten Marguerite doodt haar kind.

Uiteindelijk wordt ze bij Gounod op bidprentjeswijze gered door Maria in de hemel. Bij Opera Zuid saboteert de Vlaamse opera- en musicalregisseur Frank Van Laecke dat op duivelse wijze. Marguerite klimt langs een hekwerk vanuit de hel naar de hemel, maar wordt geëlektrocuteerd. Het lijkt een stroomstoring in het World Wide Web, want een gedeelte van de handeling verloopt via laptops.

Het andere probleem met Gounods Faust is de enorme lengte. Al bij de eerste repetitie werden hele stukken weggegooid. Een complete ‘definitieve’ versie van Faust duurt 3,5 uur. Deze gestroomlijnde versie vergt nauwelijks drie uur inclusief pauze: ballet geschrapt, de heksensabbath in de Walpurgisnacht uitgebeend, etc.

Wat voor de pauze overblijft, mag er zijn: Van Laecke heeft een vaardige hand om het verhaal te vertellen, met wat musicalachtige scènes, maar ook in chique operastijl, soms zelfs wat saai. Hij wordt voortreffelijk geholpen door de toneelbeelden van Paul Gallis. Zonder een treffend uitgebeelde Walpurgisnacht zijn de slotscènes echter wanstaltig larmoyant.

Muzikaal is deze Faust geen top, maar wel competent uitgevoerd door het Limburgs Symfonie Orkest en solisten. Stanley Jackson is een Faust met in zijn geëxalteerde momenten een goed beheerste kopstem. Harry Peeters is een eenvormig zingende Méphistophélès, meer een opzichter dan een perfide bestrijder van Gods almacht. De Vlaamse Anja Van Engeland (Marguerite) weet te weinig sympathie op te wekken, maar zingt een mooie Juwelenaria.