Verrassend volledig, verbazend voordelig

Ik ben zo blij, zo blij als een ei dat weet dat er een truffel klaarligt om samen in een omelet te duiken. Zo dartel als een bij die de lente ziet ontwaken in het hart van een bloem. Zo mij als mijn inner self altijd zou willen zijn. Het gevoel dat je hart zwelt totdat je beha knapt. Het gevoel dat Juncker en Balkenende zouden moeten bottelen in een nieuwe parfumlijn. Het leukste, meest opgewekte gevoel in ons emoleven: de triomf. Dat sentiment is mij en mijn miljoenen landgenoten nu in de schoot geworpen: onze Man Herman wordt de eerste president van Europa.

De Belgische driekleur wordt gehesen terwijl de Brabançonne, het nationale volkslied, op maximum volume weergalmt. De moedige atleet buigt het hoofd en neemt zijn medaille in ontvangst. Het stadion davert, de vlam trilt, de wind staat strak maar is warm. Nationale triomf alom. De goden kijken genadig neer op onze Man Herman. Een duif zegent zijn kale kruin en roekoet, door God ingefluisterd: De dappersten aller Galliërs, de Belgen, gaan de wereld nog versteld doen staan. Begin maar bij de Nederlanders.

Na aandringen van onze Man Herman hebben onze twee tenniskoninginnen Kim Clijsters en Justine Henin hun racket opnieuw opgenomen. Ze werken nu volop aan hun comeback en zullen binnenkort alle niet-Belgen uit de ranking meppen. In het veldrijden krijgen anderen onze Vlaamse klei in het aangezicht omdat ze steeds achter ons moeten aanklampen. Het songfestival belooft dit jaar te spetteren dankzij de Belgische inzending. Ik geef het toe: geen moment te vroeg.

Van Rompuy is slechts het begin. België stuurt zijn zonen en dochters uit en die staan bol van de goesting om te tonen wat we waard zijn. Wij zullen komen, door Heer Herman zelve gezonden, om te onderrichten en allen verbazend voordelig vreugde te schenken. De tijd dat we genoegen namen met de underdogpositie is voorbij. We rechten onze rug en met opgeheven hoofd marcheren we Europa binnen.

Zelf kijkt Herman alsof er niets aan de hand is, alsof hij er niets mee te maken heeft, alsof hij donderdagavond geen wereldgeschiedenis schreef maar een misbaksel van een haiku. Daaraan herken je een echte leider. Die laat zich niet verleiden tot gesnotter, maar gaat met pokerface op zijn doel af. Onderweg raapt hij alle verloren gelopen schaapjes op. Ook jullie, voor de volledigheid.

Voortaan zijn wij nu allemaal verbonden onder de grote Belgische He-Man Herman. De Belgische zanger Arno Hintjens, nog een van onze zonen die we graag met de wereld delen, zingt: Putain, putain, c’est vachement bien, nous sommes quand-même tous des Européens. Of even vertaald: Hoer, hoer, dat is allemaal goed, wij zijn toch allemaal Europeanen. Dag mijn lieve broeders en zusters. Het is hier gezellig in de armen van onze Man.