Spel om de knikkers

Frankrijks president Sarkozy bood tijdens de Europese top afgelopen donderdagavond zijn excuses aan de Ierse premier Cowen aan voor een handsbal. En de Franse filosoof Alain Finkielkraut gaf blijk van schaamtegevoelens. Net als de bekende televisiepresentator en schrijver Bernard Pivot. De dader zelf, voetballer Thierry Henry, werd gisteren ondanks zijn spijtbetuigingen in Spanje tijdens een wedstrijd met zijn club Barcelona uitgefloten toen hij inviel. Voetbal heeft weer eens voor grensoverschrijdend drama gezorgd.

De handsbal van Henry in de verlenging zorgde ervoor dat Frankrijk in de wedstrijd tegen Ierland de beslissende treffer kon maken, waardoor Frankrijk volgend jaar in Zuid-Afrika wel aan de eindronden van het WK voetbal zal deelnemen en Ierland niet. Het was duidelijk vals spel, maar de scheidsrechter noch zijn assistent aan de zijlijn had blijkbaar gezien hoe de Franse aanvaller de bal met zijn hand beroerde.

Daarna ontstond er opwinding in het Ierse parlement, dat de volgende dag de wedstrijd besprak. Een parlementariër meende dat de Europese Unie moest ingrijpen. De Ierse minister van Sport schreef een brief naar de wereldvoetbalbond FIFA. ‘Heel’ Ierland meende dat de wedstrijd, of de verlenging, moest worden overgespeeld. Het land kreeg daarvoor de steun van (ten minste) ‘half’ Frankrijk, inclusief Henry en enkele ministers. De FIFA zwichtte niet. Een beslissing van de scheidsrechter is een beslissing van de scheidsrechter, en daarmee basta, zei de federatie.

Een tweede smeekbede van de Ierse voetbalfond, FAI, werd eveneens door de FIFA afgewezen. Misschien zou dit verzoek wel een kans hebben gemaakt als de Franse voetbalbond, net als Henry, het had gesteund, waarop de FAI had aangedrongen. Maar dát ging de Franse bond te ver – en Sarkozy wilde zich er verder niet mee bemoeien. Zodat de waarde van al die Franse excuses eenvoudig te bepalen is.

Intussen is er een diplomatieke rel ontstaan tussen Egypte en Algerije als gevolg van ongeregeldheden rond een voetbalwedstrijd tussen deze twee landen. De Egyptische regering riep haar ambassadeur uit Algiers terug voor overleg, de Algerijnse ambassade in Kairo werd door een woedende menigte belaagd en de secretaris-generaal van de Arabische Liga riep op tot rust. Algerije had de wedstrijd met 1-0 gewonnen, in de feestvreugde daarna ontstonden 175 verkeersongevallen en, zo bleken de autoriteiten volgens persbureaus te kunnen registreren, er deden zich 145 hartaanvallen voor.

En inmiddels heeft de Duitse justitie een gokschandaal blootgelegd waarbij mogelijk 200 competitieduels in negen landen alsmede Europese wedstrijden zijn gemanipuleerd.

Voetbal is oorlog, zei een coach ooit. Voetbal is politiek, zo blijkt weer uit de recente incidenten. En voetbal is economie, inclusief criminele handelspraktijken. Steeds meer is het een spel om de knikkers geworden, in plaats van met een leren knikker. De opwinding over voetbal en de politieke bemoeienis ermee zijn buitenproportioneel. Zeker, voetbal is misschien wel de belangrijkste bijzaak – maar wel een bijzaak.