VGLUT3-eiwit zorgt voor de hevige pijn van breuken en ontsteking

Botbreuken, ontstekingen en brandwonden behoren tot de pijnlijkste verwondingen. De lichtste aanraking roept al een hevige pijnsensatie op. Amerikaanse wetenschappers hebben daarvoor nu een neurologische verklaring gevonden. Ze hebben een speciale klasse van neuronen ontdekt die signalen doorgeven van de pijnplek naar het ruggemerg (Nature online, 15 november).

Deze neuronen maken het eiwit VGLUT3, dat specifiek verantwoordelijk blijkt te zijn voor de hypergevoeligheid voor aanraking bij verwondingen. De onderzoekers hopen dat dit een aanknopingspunt biedt voor pijnstillers. Het eiwit is betrokken bij het vervoer van de neurotransmitter glutamaat – een oude bekende uit het pijnonderzoek omdat die ook elders in het lichaam zorgt voor het doorgeven van pijnprikkels.

Dat het eiwit een speciale functie heeft voor wondpijn ontdekten de onderzoekers van de universiteit van Californië in San Francisco dankzij muizen waarbij VGLUT3 was uitgeschakeld. Onder normale omstandigheden waren die muizen even gevoelig voor aanraking als hun niet-gemodificeerde soortgenoten. Maar zodra de VGLUT3-loze muizen een verwonding hadden, bleef de ‘normale’ overgevoeligheid van zo’n wond achterwege.

De neuronen die VGLUT3 produceren, zijn zogenaamde ongemyeleerde lagedrempelmechanoreceptoren. Ze zijn gemakkelijk te prikkelen, in tegenstelling tot andere pijnneuronen, die alleen reageren als de sensatie intens is – bij een flinke tik bijvoorbeeld.

Deze lagedrempelmechanoreceptoren zijn normaal gesproken echter niet betrokken bij het voelen van aanraking. Hun functie was daarom tot nog toe onbekend. Wat hun rol is bij gevoeligheid voor temperatuur is bijvoorbeeld nog altijd een raadsel.

Nienke Beintema