Sport in beeld

Dit is een streetdancer, pardon, een streetstylevoetballer. Eh? Ja. Kent u het fenomeen niet? Een streetstylevoetballer is een ouderwetse balkunstenaar, gereïncarneerd in een moderne streetkid die van dansen houdt en aan voetballen doet. Zo, een hele mond vol.

En een beetje een hutsekluts, maar iets nieuws moet ooit en ergens beginnen. Hoe dacht u dat paardenpolo ontstaan is? Of schaken? Of noem iets anders ingewikkelds: cricket? Toch heus met een ingrediëntje hier, een toevoeginkje daar, een lokaal folkloretje zus, en zo verder, dusdanig dat er iets ontstond dat – eureka – een spel bleek, een spel waar zich steeds verfijndere regels om heen kristalliseerden. Een spel met winnaars en verliezers. Streetstylevoetbal heeft dus zonder meer recht van bestaan en het wordt ook vast eens toegelaten tot de Olympische Spelen, als het al niet zover is, gezien de kampioenschappen die bestaan.

Sport of geen sport – dat is het probleem ook helemaal niet. Is er een probleem dan? Ja. De meningen kunnen ook hier over uiteenlopen maar het onderbuikgevoel zegt: dit is kitsch. Dit is graffiti in het museum, dit is klederdracht anno 2008, dit is doorbraakkunst die eerst choqueert, dan een succes wordt en dan routine, een nummertje voor de millions. Dit is gewoon niet authentiek, weet je wel. En dan hebben we het nog niet over de paradox, ahum, om, staand op je hoofd, te voetballen.

Maar de nieuwgierigheid is gewekt, hoor. We kijken uit naar april.