Crossing Border: liefde alom

Crossing Border. Gezien 20/11, Den Haag. Herhaling 21/11 ****

Op Crossing Border hangt de liefde in de lucht. Op de gangen en in de foyer, waar aanstormende dichters voor een tiental luisteraars spreken. En in de zalen, waar de Britse schrijfster MJ Hyland op aanstekelijke wijze haar liefde voor het schrijversvak belijdt, terwijl popjournalist Leon Verdonschot even verderop zijn liefde aan Bruce Springsteen verklaart. „Ik vind gewoon alles goed aan hem.”

Lieflijk zijn ook de muzikanten op het jaarlijkse festival dat literatuur en muziek samenbrengt. Zo opent de Britse singer songwriter Laura Marling, begeleid door een gitaar en een romantische cello, met een ode aan „everlasting love” en roept een iets brutalere St Vincent alias Annie Clarks „marry me”. Die laatste houdt zich overigens goed staande op het te grote podium; in haar eentje bedient ze een drummachine en een loopingmachine, waarmee ze ter plekke haar gitaarakkoorden opneemt om er andere solo’s overheen te spelen. Soms scheurt ze daarbij als een hardrocker.

Naast verliefd is Crossing Border vooral ook beschaafd, constateert Stuart Murdoch. De voorman van de Schotse band Belle & Sebastian is een van de belangrijke muzikanten op het festival. Een ander is Nathalie Merchant, ooit frontvrouw van 10.000 Maniacs, maar zij is op een veel te klein podium geprogrammeerd. Ver voor haar optreden puilt de zaal al uit.

Murdoch presenteert op Crossing Border zijn nieuwe project God Help The Girl; een soundtrack voor een nog te maken film, waarvoor hij op internet negen onbekende zangeressen koos. Het is het eerste „echte” optreden van de band – en dat is te horen. Hier en daar klinkt een valse noot of valt een gitaar te laat in. Maar storend wordt dat nooit.

Murdoch paart de zachte popmelodieën van Belle & Sebastian aan een orkestraal geluid. De basis zijn songs uit de jaren vijftig, maar Murdoch speelt volop leentjebuur bij andere genres: soul, pop, wave en zelfs musical. Een hoofdrol is weggelegd voor de zangeressen, van wie Murdoch er drie heeft mee genomen. Hun meerstemmige zang, snoeperige jurken en kokette heupbewegingen roepen herinneringen op aan pastelkleurige Amerikaanse koffiebars en zwoele Franse nachtclubs.

God Help The Girl is zo een lust voor het oog. Dat geldt minder voor de tweeling Tegan & Sara, die tegen elven in hun werkkloffie het podium beklimt. Maar de meiden kunnen wel rocken, en brengen het plezier van een bandje uit de repetitiekelder naar boven. Hun single Hell nodigt uit tot wild op en neer springen. Maar tsja, daar is Crossing Border nu net te beschaafd voor.