Persstemmen

De Morgen

In tegenstelling tot Jean-Luc Dehaene en Guy Verhofstadt, die allebei als topfavoriet voor de functie van Commissievoorzitter een top ingingen, en er met lege handen buiten kwamen, heeft Herman Van Rompuy de Engelse tegenstand wel kunnen omzeilen. De prijs die daarvoor onderhandeld werd, zal de komende dagen en weken, wanneer de bevoegdheden binnen de Europese Commissie verdeeld moeten worden, nog moeten blijken.

De Standaard

Van Rompuy wordt niet de Europese Obama. Als dat de bedoeling was, had men voor Blair kunnen kiezen of had een regeringsleider uit een van de grote landen zich kandidaat moeten stellen.

De karikaturen kunnen worden opgeborgen. Herman Van Rompuy is geen superman, maar ook geen watje. Hij is in staat om van hopeloos complexe situaties het beste te maken, ook al is dat inhoudelijk bitter weinig. Hij kan leven met de begrensdheid van mogelijkheden. De zijne, die van anderen en die van een dossier. Het is niet omdat hij mensen tot samenwerking en compromis kan brengen, dat hij een ruggengraatloze allemansvriend zou zijn. Integendeel: zijn meesterschap over het dodelijke zinnetje is minstens zo groot als zijn talent om haiku's te schrijven.

Le Soir

Het is een zeer grote eer. Een grote trots. Dat een Belg zijn naam schrijft in de geschiedenis.. Men kan zeggen dat deze eerste nominatie niet uitblinkt door lef. Temeer daar ze is verzegeld met de benoeming van een hoge commissaris met in dit stadium als enige verdienste dat ze vrouw, socialist en Brits is. Meneer en mevrouw Nobody aan het hoofd van Europa? De Belgen zouden het refrein kunnen zingen dat weerklinkt in alle Europese hoofdsteden. Maar in enkele maanden hebben wij deze tactvolle, discrete, wijze en filosofische Van Rompuy leren appreciëren. Zullen de Europeanen dezelfde ontdekking doen?