Geheim adres in Surhuisterveen

Triomf van de vrek. Het ging in dit hoekje van de krant twee keer over pastamachines. Een handaangedreven pracht uit Italië die Bicolaro wordt genoemd, een oeroud ontwerp van de machinebouwers van Bottene in Marano bij Venetië. En een elektrische, de Lillo Due, ook van Bottene, bedoeld voor huishoudelijk gebruik. Hij stond in de keuken van de verslaggever. Een heel goede machine. In bruikleentijd maakte hij groene, rode en geelbleke pasta’s voor de hele buurt en kinderen onderzochten hoe lang spaghetti kon worden die uit de sterke Lillo Due geperst werd. Ze kwamen meer dan vijf meter ver door de slierten voorzichtig naar buiten te dragen terwijl de machine draaide.

Men kan zich gaan hechten aan zo’n degelijk stuk keukengereedschap. Kopen? Het kan, maar niet iedereen is zo opgevoed dat hij makkelijk toegeeft aan zijn hebzucht. Verslaggever is behept met vrekkengenen. Ze sturen hem het internet op, op zoek naar een tweedehandse. En gevonden, voor minder dan de helft van de prijs van een nieuwe. Niet hetzelfde model, maar een wat grotere, afkomstig uit een Italiaanse lekkernijenwinkel in Maastricht. De winkelier maakte er verse pasta mee. Maastricht kwam zijn verse pasta haar neus uit; hij moest de zaak sluiten. Maar wat moet lezer dezes hiermee? Dit soort mededelingen doe je in een brief aan je moeder, je zet ze niet in de krant.

Nee, het gaat om een adres. De machine uit Maastricht is helemaal naar Friesland gesleept en daar stond hij te koop bij een Fries die ook Nederlands spreekt. Freerk Wijna in Surhuisterveen koopt winkel- en keukeninterieurs op. Tip: deze week haalt hij een kapsalon leeg, met, zegt hij, de mooiste spullen. Hij doet het al meer dan 25 jaar. Echt een specialisatie heeft hij niet, maar in zijn pakhuis staan toch vooral attributen uit slagerijen, restaurantkeukens en kruidenierswinkels. Hij verkoopt het meeste door aan binnen- en buitenlanders die een zaak beginnen en voor een nieuwe inrichting het geld niet hebben. De meeste verkoop gaat via internet (freerk-wijma.nl). Particulieren komen niet in drommen naar Surhuisterveen en dat is eigenlijk onbegrijpelijk. De uitgestalde handel in het pakhuis inspireert. Je hoeft helemaal niet naar een huishoudspeciaalzaak voor zes theelepels, hier heb je er honderd voor dat geld en hele mooie. Droom je van een snijmachine zoals de slager heeft? Hier staan er tientallen, sommige zo goed als nieuw. Het is allemaal beter, maar niet duurder dan in burgerwinkel. En ja, tweedehands vaak, maar ook nieuw spul en meestal wat groter. Soms precies wat je zoekt; een incourant roestvrijstalen aanrecht van enorme afmetingen bijvoorbeeld. Een schnitzelpletmachine is waarschijnlijk niets voor u, maar gehaktmolens zijn er in maten waar een groot gezin veel plezier aan kan beleven.

Ik kocht voor 10 euro een zware houten deegrol met kogellagers. Niet dringend nodig, maar te mooi om niet mee te nemen. Bijna had ik ook een bak gekocht die visboeren gebruiken om haring op schoon te maken. Een stalen bak met een snijplank met in een hoek een gat. De visboer schuift koppen, graten en restjes ingewanden van de haring door dat gat. Reuze geschikt ook voor groente, je moet er alleen op komen.

Maar het laatste geld ging naar een weegschaal zoals de aardappelboer op de markt gebruikt. Een hangende klok met een schaal er onder. Zichtbaar achter glas een spannend mechanisme dat twee gewichten op tilt als iets gewogen wordt. Ik heb er vaak naar staan staren. En opeens – spotkoopje - heb ik er zelf een. Om verse pasta af te wegen. Puik adres.

Wouter Klootwijk