Mag justitie heimelijk bankafschriften van een advocatenkantoor inzien?

Advocaat Peter Plasman heeft ze terug. Bijna acht maanden aan bankafschriften van zijn kantoor die het Openbaar Ministerie in 2007 heimelijk had opgevraagd. Justitie hoopte via het financiële verkeer van de advocaat  informatie te vinden over de opdrachtgever van een cliënt van Plasman. Bekijk hier een infographic over de verdachte, Fred R.  in het liquidatieproces.

bankafschriftAdvocaat Peter Plasman heeft ze terug. Bijna acht maanden aan bankafschriften van zijn kantoor die het Openbaar Ministerie in 2007 heimelijk had opgevraagd. Justitie hoopte via het financiële verkeer van de advocaat  informatie te vinden over de opdrachtgever van een cliënt van Plasman.

Bekijk hier een infographic over de verdachte, Fred R.  in het liquidatieproces.  En bekijk  op nrc.tv  een rondleiding langs de locaties van de moorden. In het proces staat Fred R. bekend als de ‘moordmakelaar’.

Plasman vindt dat zijn verschoningsrecht is geschonden. Hij krijgt daarbij steun van de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten. De advocaten beroepen zich daarbij op jurisprudentie van de Hoge Raad die hier is te vinden over onderzoek van justitie aan een in beslag genomen computer van een advocaat. In deze uitspraak bepaalde de Hoge Raad dat ook een dagboek dat de moeder van een (minderjarige) client bij de advocaat achterliet niet door Justitie in beslag genomen mocht worden.

Afgelopen maandag vroeg Plasman de Amsterdamse rechtbank om de gang van zaken rond de bankafschriften uit te zoeken. De advocaat vond het feit dat hij  geld overmaakte van de rekening van zijn kantoor naar de bajesrekening van cliënt Fred R.  geen reden voor het opvragen van zijn bankgegevens. Bankverkeer tussen advocaten en cliënten  gebeurt volgens hem dagelijks honderden keren.

Maar is dat wel zo, zo wilde de rechtbank weten. Het leidde tot een curieuze dialoog tussen Plasman en de rechtbank. De rechters wilden weten waarom hij eigenlijk geld overmaakte aan zijn cliënt. En of dat dat wel van de maatschapsrekening moest? Daar heeft u toch een derdenrekening voor?, vroeg een van de rechters. Een derdenrekeningis een speciale wettelijk beschermde rekening die onder meer advocaten mogen gebruiken om financieel verkeer voor hun cliënten te kunnen regelen. De ‘maatschapsrekening’ is de gewone bankrekening van het advocatenkantoor.

Even leek het erop dat het slachtoffer in de rol van dader terechtkwam. Waarom gebruikte hij zijn maatschapsrekening als hij ook wil dat zijn verschoningsrecht wordt beschermd? De dialoog leidde nergens toe: de rechtbank achtte zich genoeg voorgelicht om beslissingen te kunnen nemen over de kwestie. Dat gebeurt echter pas bij het eindvonnis.

Maar het wantrouwen van de rechtbank roept wel een vraag op: hoe ver kan een advocaat gaan bij zijn dienstverlening aan cliënten?

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.