Er zijn meer kandidaten voor het presidentschap van de ECB

De ambtstermijn van Jean-Claude Trichet als president van de Europese Centrale Bank loopt pas in oktober 2011 af, maar het gesteggel over zijn opvolger is al begonnen. Een Duitse functionaris heeft erop gezinspeeld dat een Duitser – vermoedelijk Axel Weber, de president van de Bundesbank – de juiste persoon voor deze baan is. Weber is beslist een van de topkandidaten voor de functie. Maar zijn nationaliteit zou geen doorslaggevende factor mogen zijn.

De euro en de Europese Centrale Bank werden gegrondvest op een Frans-Duits compromis. Er is heel wat politieke koehandel voor nodig geweest om het verdrag tot stand te kunnen brengen waardoor de nieuwe munt in het leven werd geroepen. Frankrijk stemde ermee in om de ECB in Frankfurt te huisvesten, als concessie aan de Duitse inflatiehaviken. De Duitsers gingen ermee akkoord dat Jean-Claude Trichet, de gouverneur van de Bank of France en een toponderhandelaar bij de sluiting van het verdrag, in de loop der tijd ECB-president zou worden.

Met een zeldzame en onverwachte vooruitziendheid hebben de Europese leiders een bestuurssysteem opgetrokken dat de strikte onafhankelijkheid van de ECB garandeerde. Maar er is nog steeds een kleine opening voor politieke bemoeizucht. De ECB-president, die acht jaar aan het bewind is en niet herbenoemd kan worden, en vijf andere leden van de uitvoerende raad van de bank, worden in theorie ‘in algehele overeenstemming’ gekozen door de leiders van de eurozone – momenteel 16 staatshoofden en regeringsleiders. De lidstaten mogen hun eigen kandidaten voordragen. Vervolgens kan de koehandel op gang komen.

Maar de onafhankelijkheid en het gezag van de ECB zouden worden ondermijnd als toonaangevende landen zouden denken dat ze automatisch aan de beurt zouden komen om de president te leveren.

Het vroegtijdig noemen van de naam van Axel Weber betekent dat iedere andere kandidaat, hoe geschikt ook, het risico loopt een compromiskeuze te lijken, en een zwakkeling.

Ervaring, competentie en onafhankelijkheid moeten de drie enige criteria zijn bij de keuze. Als deze criteria strikt worden toegepast, zullen de Europese leiders beseffen dat er niet zoveel kandidaten zijn die in aanmerking komen. Maar het is er zeker meer dan één.

Pierre Briançon

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen: www.breakingviews.com