De file wordt een autotrein

Als in 2018 het rekeningrijden functioneert, zullen we mogelijk ook de eerste ‘snelwegtreinen’ gaan zien.

Auto’s moeten voldoende afstand houden, dat weet iedereen. En dat terwijl weinig afstand grote voordelen biedt. Er passen meer auto’s op de weg en je profiteert van de slipstream van je voorganger. Dicht achter een vrachtwagen rijden scheelt tientallen procenten in het brandstofverbruik. Eigenlijk zou je willen aankoppelen, al was het maar voor een paar kilometer.

Aankoppelen zonder aankoppelen, is het doel van het nieuwe Europese project SARTRE (Safe Road Trains for the Environment), dat de komende drie jaar zes miljoen mag uitgeven. Een voertuig dat de snelweg oprijdt, krijgt informatie van een centrale over auto’s met dezelfde bestemming. Het Britse technologiebedrijf Ricardo, de leider van het project, stelt dat zo ‘treintjes’ worden gevormd onder leiding van een voertuig met een beroepschauffeur, zoals een bus of een taxi. Deze chauffeurs zouden voor hun werk kunnen worden vergoed door hun ‘passagiers’ en zo wat bijverdienen. Ook de zakelijke kant is onderwerp van onderzoek.

De toe te passen technieken zijn vrij conventioneel. Het vinden van voertuigen met dicht bij elkaar liggende bestemmingen kan geen rocket science zijn. Het moet wel snel en doeltreffend. Automatisch afstand houden is een trucje dat topmodellen van dure merken nu al beheersen. Dit uitbreiden naar groepjes van een stuk of acht voertuigen, en de onderlinge afstand vinden die het beste compromis biedt tussen veiligheid en zuinigheid is wél een uitdaging. In 2011 moeten de eerste experimenten worden gedaan met voertuigen. Prototypes zullen volgend jaar worden ontwikkeld door Volvo Car in Zweden. Waarom eigenlijk acht auto’s per trein? Erik Coeling, Nederlander bij Volvo Car: „Het hoeft niet per se acht te zijn, maar als de pelotons te lang worden, wordt in- en uitvoegen bij een afslag een probleem.”

Zo kun je het vervoer op de weg veiliger en zo’n 20 procent zuiniger maken én meer auto’s op de weg persen, terwijl de bestuurders iets voor zichzelf kunnen doen: krant lezen, koffie drinken, mail beantwoorden. Omdat de koppeling niet mechanisch is, kan iedere deelnemer aan een treintje uitbreken wanneer hij wil. De trein wordt één auto korter en vervolgt zijn weg. Er hoeft niets te veranderen aan de verkeersinfrastructuur; alle techniek zit in de voertuigen.

Of er in 2018 ‘locomotieven’ met beroepschauffeurs nodig zijn is de vraag. Auto’s die zichzelf besturen worden stukje bij beetje realiteit. Het zou wel heel bijzonder zijn als de prognose van een dergelijk project werd gerealiseerd. Weddenschappen op snelwegtreintjes, zelfsturende auto’s én rekening rijden kunnen vanaf heden worden afgesloten.

Herbert Blankesteijn