'Taxi Driver' voor de 21ste eeuw

Goodbye Solo Regie: Ramin Bahrani. Met: Souléymane Sy Savané, Red West. In: 4 bioscopen.****

Niemand minder dan Roger Ebert vergeleek de debuutfilm van de Iraanse Amerikaan Ramin Bahrani (1975), Man Push Cart (2005), met Mean Streets van Martin Scorsese. Wat een binnenkomer in de filmwereld! Bahrani is de humanist van de twee. Dat blijkt ook uit zijn derde film Goodbye Solo, die vorig jaar op het Filmfestival in Venetië de prijs van de internationale filmkritiek kreeg. Goodbye Solo is de Taxi Driver voor het nieuwe millennium, al is de Senegalese taxichauffeur Solo in de buitenwijken van Winston-Salem in North-Carolina geen wraakengel, maar een beschermengel. Op een avond krijgt hij de levensmoede William in de auto.

Meer nog dan een film over zelfmoord is Goodbye Solo een film over de vraag of we verantwoordelijk zijn voor de toevalligheden die in het leven op ons pad komen. Groter gezegd: zijn we verantwoordelijk voor onze medemens? Ben ik mijn broeders hoeder?

Goodbye Solo is Bahrani’s meest toegankelijke film, minder minimalistisch, maar geworteld in eigentijds neorealisme, met een terloopse blik voor de afgebladderde Americana van industrieterreinen, lantaarnpalen en hot dog-stands die meestal buiten beeld worden gehouden. De film is met zelfverzekerde Schwung gemaakt en zou zomaar verrassend Oscar-materiaal kunnen blijken te zijn.