Een verplicht contract=een dictaat

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZA) dwingt apothekers een contract te sluiten met zorgverzekeraars. Het wordt steeds duidelijker dat een principieel debat moet worden gevoerd over de vraag of de overheid zorgverleners en patiënten tot in detail mag voorschrijven wat zij doen en hoe veel wij met z’n allen aan zorg mogen uitgeven. Steeds meer apothekers vragen

Het NZA-zwaard zwaaitHet NZA-zwaard zwaait

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZA) dwingt apothekers een contract te sluiten met zorgverzekeraars. Het wordt steeds duidelijker dat een principieel debat moet worden gevoerd over de vraag of de overheid zorgverleners en patiënten tot in detail mag voorschrijven wat zij doen en hoe veel wij met z’n allen aan zorg mogen uitgeven.

Steeds meer apothekers vragen zich af of zij voor volgend jaar weer een contract willen sluiten waarin zorgverzekeraars hen binden aan polisvoorwaarden die zij op ieder moment kunnen wijzigen. Strijdpunt is het ‘preferentiebeleid’, gericht op het drukken van de kosten van geneesmiddelen.

Dat betekent dat apothekers voor geneesmiddel X van alle zorgverzekaars te horen krijgt welke goedkope X-vervanger zij hebben gecontracteerd. Mevrouw De Wit kan op die manier ieder half jaar een ander doosje met andere pilletjes voor de zelfde kwaal krijgen. De huisarts heeft daar niets over te zeggen. De apotheker die zo’n contract tekent evenmin.

Nu meer apothekers zich niet zo laten inpakken, komt de NZA met een contracteergebod - een nieuwigheid in de rechtsstaat. Zij voelt nattigheid en hoopt kennelijk op regelgeving.

Het spoedbesluit gaat vooraf aan het uitgebreide onderzoek dat de NZa op dit moment verricht naar deze situatie. Hierbij zal ook een antwoord worden gegeven op de vraag van minister Klink van Volksgezondheid of het wenselijk en mogelijk is om via regelgeving alle apothekers te verplichten het preferentiebeleid uit te voeren.

Met een onbegrijpelijk verhaal over ‘aanmerkelijke marktmacht’ probeert de NZA autoriteit het beleid van de minister nu vast op te leggen aan apothekers. Met een onuitgesproken verwijzing naar de (onterecht) gouden jaren worden apothekers nu als zetbazen behandeld van een beleid met zeer dwingende trekken.

En dat terwijl de Nederlandes burger dat in grote meerderheid niet wil. Zie het FD-bericht vanmorgen: ‘Zorgconsument laat zich niet sturen’:

Uit het Trendbox-onderzoek komt onder andere naar voren dat ruim driekwart van de ondervraagde Nederlanders vindt dat het niet aan de verzekeraar is om te bepalen welke merken medicijnen worden voorgeschreven. Bij de keuze voor een arts wil zelfs 90% van de ondervraagden geen enkele inmenging van de verzekeraar.

Logische consequentie van dit alles is dat de minister alle huisartsen, medisch specialisten, apothekers en ziekenhuizen uitkoopt, de zorgverleners een dienstverband aanbiedt en een staatssysteem van gezondheidszorg exploiteert. Als Nederland dat niet wil, dan moeten we nu wel gaan opletten.