Meubels moeten hinderen

Een Utrechts ontwerpduo maakt meubels na uit de tekeningen van Gummbah.

Een lastige klus: geen hoek is hetzelfde, geen poot even lang.

Een figuur met een lepel in zijn hand. Een ei valt van de lepel. Begeleidende tekst: ‘Sleutelscène uit de Zwitserse film De jongen, de lepel en het ei waarin de jongen het ei van de lepel laat vallen’.

Op de achtergrond van deze tekening van cartoonist Gummbah staat een schemerlampje. En daar draait het voor Jeroen Wesselink (31) en Peter Verschuuren (27) om. Het Utrechtse ontwerpduo heeft de lamp nagemaakt, net als een vaas en een nachtkastje die in het decor van Gummbahs getekende hersenkronkels te vinden zijn. De titel van het project: Meubels moeten hinderen.

Het duo, afgestudeerd aan de Design Academie in Eindhoven, ontwerpt meubels en andere huisraad. In de chaos van hun werkplaats in een Utrechtse werfkelder valt een deel van hun werk te ontwaren: een stoel met een fietszadel als leuning, een expansievatkrukje, drie blauw geverfde zwerfkeien en een koffiepot in de vorm van een Amsterdammertje.

Verscholen onder doeken staan daar nu ook de schemerlamp uit Gummbahs fictieve Zwitserse film, een scheef nachtkastje uit de cartoon In m’n wát??! en de vaas uit de strip Eenzaamheid, sportief opgevat.

„Het Gummbah-project is duidelijk een gevalletje café-idee”, zegt Verschuuren. „Een paar jaar geleden zaten we hier in Utrecht in café België. Op tafel lag het boekje Echte nachten, stugge vachten van Gummbah. Op de cover staat een fabeldier dat wordt aangevallen door een dikke, kale man in een onderbroek. Hij heeft een grote gloeilamp in zijn hand en gaat het dier ermee te lijf. Dát vinden wij humor.”

Wesselink: „Maar de meubelontwerpers in ons zagen méér dan de grap, als je het dramatisch wilt uitdrukken. We zagen een kans ons werk – namelijk meubels maken – te combineren met onze liefhebberij – Gummbah-humor. De lulligheid van de getekende meubelstukken op de achtergrond. De verwrongen perspectieven. Het druist in tegen alles wat we geleerd hebben op de Design Academie. Het is anti-stijl.” Verschuuren vult aan: „En daarom zijn die meubels juist leuk om na te maken. Het duurde een paar jaar, voordat we er daadwerkelijk mee aan de slag gingen. Het idee moest rijpen en we moesten de juiste meubels uitkiezen uit het werk van Gummbah. Zoiets luistert nogal nauw.’’

Uiteindelijk klusten ze drie modellen in elkaar en nodigden ze de cartoonist, die in het dagelijks leven Gertjan van Leeuwen heet, een half jaar geleden uit in hun werkplaats.

Volgens het duo was de tekenaar tijdens dat bezoek erg enthousiast. Hij had wel wat suggesties, zegt Wesselink: „Zo vond hij het voorbeeldkastje weliswaar mooi, maar 40 procent te klein. Want meubels moeten hinderen, zei hij. Als ze te klein zijn, hinderen ze niet.”

Hiermee had Van Leeuwen het duo zijn zegen én een titel voor het project gegeven en hij vertrok. „Aanvankelijk was onze werktitel Gummbah in 3D, maar de nieuwe titel dekt de lading beter. Het is absurd en humoristisch. Helemaal Gummbah.”

De ontwerpers maakten het kastje een slag groter. Daarmee is de geestelijk vader tevreden. Het totale gebrek aan perspectief, het kleurgebruik (roze, groen, rood, geel en bruin) en het formaat van de drie meubelstukken noemt Van Leeuwen „een uitkomst”.

Als puber was Van Leeuwen al onder de indruk van de meubels uit de strip van Guust Flater „die iemand had nagemaakt, tot het driedimensionale verheven”, vertelt hij. „Fantastisch. Als ik ooit zoiets zou meemaken, kan ik rustig sterven, dacht ik toen.”

Het grappige is, zegt de cartoonist, „sommige van de tekeningen zijn twintig jaar oud. De meeste heb ik getekend met een enorme kater. En ik heb ze niet bedacht met het idee dat ze ooit in het echt geproduceerd zouden worden. Ze spelen niet eens een cruciale rol in de cartoons!”

Het was „een bewerkelijk klusje” om de eenvoudige tekeningen, bestaande uit slechts zwarte kriebellijntjes, om te zetten in echte meubelstukken die ook nog eens hinderen, bekent Wesselink: „Neem het kastje. Geen hoek is hetzelfde. Geen poot is even lang. En van logische proporties is geenszins sprake.’’

Cartoonist Van Leeuwen beschouwt het kastje, de lamp en de vaas als „een promotie van de door mij bedachte meubelstukken”. Hij is overigens blij dat zíj de meubels hebben uitgekozen. „Als ik het had moeten doen, zou de neiging tot pleasen van het publiek een te zware last worden.”

Wesselink en Verschuuren hebben de meubelstukken vorige maand tijdens de Dutch Design Week gepresenteerd. Alle drie de meubelstukken worden in een gesigneerde oplage van vijftig stuks met de hand gemaakt.

Ze worden inmiddels verkocht door de meubelwinkels Strand West en The Frozen Mountain in Amsterdam. Cartoonist Van Leeuwen heeft nog geen exemplaar in zijn Tilburgse huiskamer staan. Hij vindt de schemerlamp (1.050 euro), de vaas (750 euro) en het nachtkastje (1.250 euro) „veel te duur”.

Lees meer over de meubels van Gummbah op meubelsmoetenhinderen.nl. Daar kunnen ze ook besteld worden: