Voetbal even uit schaduw van het rugby

Voor het eerst in 28 jaar plaatste Nieuw-Zeeland zich zaterdag voor het WK voetbal.

Een zege voor de ploeg en voor de sport, die in de schaduw staat van het rugby.

De ontlading bij het laatste fluitsignaal was gigantisch. Door de zwaarbevochten 1-0 zege op Bahrein plaatste Nieuw-Zeeland zich voor het eerst in 28 jaar voor de eindronde van het wereldkampioenschap voetbal. Van objectieve journalistieke analyses was achteraf geen sprake, want zelfs de mediamensen in het stadion van Wellington toonden tranen van emotie, slaakten vreugdekreten en omhelsden de spelers en bondscoach Ricky Herbert.

Het leek een verlossing voor het voetbal in Nieuw-Zeeland, al een generatie lang in de wildernis en publicitair en financieel overschaduwd door het rugby, waarin het land op wereldniveau acteert. En dat terwijl het aantal voetballers dat van de rugbyers overstijgt. „Onze kinderen voetballen, maar kijken naar rugby”, schreef de krant Dominion Post voor het duel nog in een hoofdredactioneel commentaar.

Een dag na de kwalificatie van de ‘All Whites’, zoals het nationale voetbalteam wordt genoemd, verwoordde matchwinner Rory Fallon onbevangen zijn frustratie over de preoccupatie met rugby. „Rugby was een donkere wolk boven Nieuw-Zeeland. Ik ben naar Engeland vertrokken om daar te voetballen, omdat Nieuw-Zeeland te vol van rugby is. Ik houd van rugby, maar het is nu tijd dat voetbal in dit land ook de media-aandacht krijgt die het verdient”, aldus Fallon, die aan het eind van de eerste helft uit een hoekschop keihard raak kopte.

Nieuw-Zeeland, winnaar van de Oceaniëgroep, speelde een play-off tegen Bahrein (vijfde in Azië) om een plaats bij de laatste 32 in Zuid-Afrika. De All Whites hadden vorige maand in het uitduel de stand op 0-0 weten te houden. Het leek in Wellington af te stevenen op een 1-1 gelijkspel – waardoor Bahrein zich zou plaatsen omdat een uitdoelpunt bij gelijke stand zwaarder telt – toen door een domme overtreding van Tony Lochhead in het begin van de tweede helft Bahrein een strafschop kreeg. De inzet van Sayed Mohammed werd door de uitblinkende doelman Mark Paston gestopt. Daarna zette het technisch vaardiger Bahrein de Nieuw-Zeelandse defensie met de imponerende Ryan Nelsen (Blackburn Rovers) en foutloos spelende Ivan Vicelich (ex-Roda JC en ex-RKC) onder grote druk, maar Paston hield zijn doel schoon. Ook Nieuw-Zeeland kreeg goede kansen, die de nerveuze spelers alle om zeep hielpen.

Fallon kon in de aanloop naar de wedstrijd tegen Bahrein niet klagen over persaandacht. Een paar dagen lang leek rugby er in de media even niet toe te doen in het land. De persaandacht en de populariteit van voetbal leidde ertoe dat het Wellingtons stadion voor het eerst bij een voetbalwedstrijd was uitverkocht.

De Nieuw-Zeelandse fans, die voor hun voetbalaanbod op televisie vooral op de Engelse Premier League zijn aangewezen, hadden eindelijk een zinderende voetbalambiance in eigen land. „Om deze passie gaat het bij het voetbal. Eindelijk is het hier zover”, vond de Nieuw-Zeelandse televisiecommentator Fred de Jong, voormalig speler van Fortuna Sittard en zoon van Nederlandse immigranten, voor aanvang van de wedstrijd.

Het enthousiasme van de fans sloeg zaterdag over op de All Whites. Of de ploeg ook in Zuid-Afrika kan verrassen valt te bezien. Alleen Nelsen speelt met Blackburn op topniveau. De rest speelt in de Australische A League, figureert op het tweede niveau in Groot-Brittannië of speelt in Nieuw -Zeeland. Zonder de steun van de fans zal de passie op het WK waarschijnlijk aan kracht inboeten.